Bitwa pod Stockach – starcie zbrojne, które miało miejsce 25 marca 1799 roku podczas wojny Francji z drugą koalicją.

Bitwa

Bitwa stoczona została w okolicy miasta Stockach na terytorium Badenii w Niemczech między francuską Armią Dunaju (38 000 żołnierzy) dowodzoną przez gen. Jeana Baptiste'a Jourdana a armią austriacką (46 000 żołnierzy) pod rozkazami arcyksięcia Karola. Bitwa była bardzo zacięta. Szczególnie ciężkie walki toczyły się pod wsią Nenzingen i Wahlwies. Lewe skrzydło Austriaków pod gen. Maximilianem von Merveldtem (5 brygad) skupione w zakolu rzeki Stockach całkowicie sparaliżowało wszelkie próby zwrotów zaczepnych francuskiego prawego skrzydła pod gen. Pierre'em Ferino. Kryzys nastąpił na lewym skrzydle Jourdana, gdzie stał korpus gen. Laurenta Gouviona Saint-Cyra w składzie dwóch dywizji: gen. Josepha Souhama (1., 2., 50. i 83. pułk piechoty liniowej) i François Lefebvre'a jako straży przedniej (53. i 67. pułk piechoty liniowej oraz 25. pułk piechoty lekkiej).

Austriacy stopniowo wykrwawiali siły francuskie; mogli sobie na to pozwolić, gdyż na północ od Stockach stały sile odwody (aż 7 pułków piechoty oraz 3 pułki kirasjerów i ułanów) pod komendą gen. Vincenza Kollowartha, podczas gdy Gouvion Saint-Cyr nie miał "pod ręką" już nic. Gdy arcyksiążę dostrzegł, że front francuski zaczyna się chwiać wydał rozkaz, aby dwie brygady kirasjerów i dragonów austriackich (tworzących dywizję barona von Kospotha) skoncentrowanych w drugiej linii pod Nellenberg przeprowadziły przełamującą szarżę. Jourdan zareagował desperackim uderzeniem odwodowej brygady gen. Jeana d'Hautpoula. Niestety, wypadła ona fatalnie. Co prawda 2. pułk dragonów stoczył zaciętą potyczką z pułkiem austriackich kirasjerów i ułanów i zatrzymał je na pewien czas, ale natarcie 1. pułku karabinierów zakończyło się tragicznie – gdy niemal dosięgał pułk kirasjerów austriackich, wpadł na niego rozwijający nieudolnie, zbieżną szarżę 17. pułk dragonów i oba pułki francuskie całkowicie się przemieszały. Austriacy (brygada dragońska gen. Friedricha Hessen – Hamburga) rozbili je niemal doszczętnie. Z kolei 2. pułk karabinierów nadział się na zwarte czworoboki piechoty gen. Ignatiusa Gyulaia i potraktowany salwą z niewielkiej odległości został zdziesiątkowany.

Pozbawiony świeżych odwodów i świadom, że dywizja gen. Dominique'a Vandamme'a nie zdąży na pole bitwy; Jourdan musiał w końcu uznać się za pokonanego. Wydał rozkaz do generalnego odwrotu. W jego trakcie straż tylna gen. Charles'a Lefebvre'a toczyła zacięte walki osłonowe; jej 67. pułk liniowy i 25. pułk lekki poniosły bardzo ciężkie straty i trzeba je było odbudować niemal od podstaw. Na szczęście fatalna w skutkach szarża nie zmarnowała wszystkich pułków francuskiej kawalerii. Te które ocalały wzięły na siebie ciężar osłony odwrotu pobitej armii – 1. i 27. pułk dragonów, 4. i 5. pułk huzarów oraz 1., 8. i 10. pułk strzelców konnych. Na pobojowisku pozostało ponad 4 000 żołnierzy francuskich, w tym 2 000 poległych i rannych. Taktyka austriacka, choć przyniosła efekt, okazała się w sumie bardzo kosztowna – linia francuskiego oporu w końcu zaczęła pękać, jednak zostało to opłacone stratą około 5 800 żołnierzy, w tym blisko 2 900 poległych i rannych. Porażka pod Stockach zmusiła Jourdana do odwrotu ze Schwarzwaldu z powrotem nad linię Renu w celu oparcia się plecami o tę naturalną przeszkodę. To dawało szanse na zatrzymanie austriackiej ofensywy mniejszymi siłami. Jourdan czekał na drugie spotkanie z arcyksięciem Karolem. Nie doczekał się jednak. Nieoczekiwanie dla Francuzów dalsza kampania arcyksięcia Karola skierowała się na Szwajcarię.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.