Przed bitwą

Świeżo zorganizowany w Księstwie Poznańskim oddział pod dowództwem pułkownika Antoniego Garczyńskiego, liczący 240 strzelców i 30 ułanów połączył się 1 marca wieczorem z oddziałem pułkownika Kazimierza Mielęckiego, po jego starciu z Rosjanami pod Bieniszewem. O świcie Garczyński, nie informując Mielęckiego, postanowił cofnąć się do granicy, do miejscowości Mieczownica. Mielęcki błądził kilka godzin zanim odnalazł jego oddział.

Bitwa

Docierając do wsi Dobrosołowo postanowił osadzić tamtejsze chaty swoimi ludźmi, ale Rosjanie go uprzedzili i zajęli zabudowania folwarczne i równocześnie zaatakowali wieś zajętą przez strzelców Mielęckiego.

Oddział płk. Garczyńskiego próbował wesprzeć Mielęckiego, ale od Dobrosołowa oddzielały go jezioro i bagna. Jedyną drogę stanowiła wąska grobla. Ową groblą wysłał dwa plutony jazdy, ale zostały ostrzelane z przodu i z boku przez Rosjan przez co zawróciły i poszły w rozsypkę. Wtedy Garczyński wysłał tyralierów przez grząskie bagna i głębokie rowy, aby wyparli Rosjan z zabudowań folwarcznych. Powstańcy na otwartym polu byli łatwym celem, więc po stracie wielu zabitych i rannych wycofali się. Mielęcki nie mogąc utrzymać się we wsi, cofnął się i oba oddziały uchodziły ku kordonowi, stale ścigane i oskrzydlane przez wroga. Dodatkowo zamieszanie pogłębił wybuch powstańczego wozu z prochem. Pozostawionych rannych powstańców Rosjanie dobili i ograbili z posiadanych rzeczy.

Rozbity Mielęcki schronił się na terenie Księstwa Poznańskiego, gdzie zbierał ochotników i już w połowie marca przekroczył granicę i na nowo rozpoczął działania zaczepno-oporne w północno-zachodniej części powiatu konińskiego. Klęska pod Dobrosołowem, w której zginął kwiat młodzieży z Wielkopolski, wywarła bardzo złe wrażenie i odbiła się szerokim echem w Księstwie Poznańskim i powiecie konińskim.

Straty

Poległo do 50 powstańców, wśród których znaleźli się m.in. Józef Poniński, Władysław i Kazimierz Trąmpczyńscy, Władysław Ciesielski, Witold Ulatowski czy Franciszek Stefanowski. Polegli prawdopodobnie również: Leopold Tirpitz i Jakub Winklewicz – mieszkańcy z pobliskiego Kazimierza Biskupiego.

Rosjanie przyznali się tylko do 12 rannych.