Bitonalność – użycie w utworze w dwóch jednocześnie brzmiących głosach dwóch różnych tonacji, np. preludium Żagle Claude'a Debussy'ego (końcowy fragment utworu w tonacjach C-dur i Des-dur) i zbudowana w tonacjach C-dur i Fis-dur fanfara na początku baletu Pietruszka Igora Strawinskiego:

Przypisy

  1. ↑ bitonalność – Wielki słownik W. Doroszewskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2024-03-16] (pol.).
  2. ↑ Rika Uchida, Tonal Ambiguity In Debussy's Piano Works [online], grudzień 1990, s. 3-4, s. 57 (ang.).
  3. ↑ Krystyna Juszyńska, Walory dydaktyczne utworów fortepianowych dla dzieci Miłosza Magina (1929-1999), „Konteksty Kształcenia Muzycznego”, 6 (1), Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, 2019, s. 37, DOI: 10.5604/01.3001.0014.2314.
  4. ↑ Ann K. McNamee. Bitonality, Mode, and Interval in the Music of Karol Szymanowski. „Journal of Music Theory”. nr 29 (1). s. 61-84. (ang.).
  5. ↑ Krumhansl i Schmuckler 1986 ↓, s. 155–156.

Bibliografia

  • Carol L. Krumhansl, Mark A. Schmuckler. The Petroushka Chord: A Perceptual Investigation. „Music Perception: An Interdisciplinary Journal”. 4 (2), s. 153–184, 1986. Berkeley, CA: University of California Press. DOI: 10.2307/40285359. ISSN 0730-7829. JSTOR: 40285359. 
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.