Bitków

Szyb naftowy w Bitkowie, pocztówka, ok. 1930
Herb
Państwo

 Ukraina

Obwód

 iwanofrankiwski

Powierzchnia

31,710 km²

Populacja (2001)
• liczba ludności


4359

Nr kierunkowy

+380 3475

Kod pocztowy

78430

Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Położenie na mapie Ukrainy
48°37′57″N 24°27′29″E/48,632500 24,458056
Strona internetowa

Bitków (ukr. Битків) – osiedle typu miejskiego w rejonie nadwórniańskim w południowo-zachodniej części Ukrainy, położone 12 km na zachód od Nadwórnej pomiędzy rzekami Bystrzycą Sołotwinską a Bystrzycą Nadwórnianską u przedproża pasma Gorganów (obwód iwanofrankowski). 4359 mieszkańców (2020), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 4273.

Wieś królewska prawa wołoskiego, położona była w ziemi halickiej województwa ruskiego.

W okresie międzywojennym miasto znajdowało się w powiecie nadwórniańskim, w województwie stanisławowskim. Od września 1939-1941 znalazło się pod okupacją sowiecką, a później od 1941-1944 pod okupacją niemiecką. W latach 1945-1991 Bitków znajdował się w Ukraińskiej SRR.

Urodzeni w Bitkowie

  • Zbigniew Wawszczak, znany rzeszowski dziennikarz, autor książki "KRESY KRAJOBRAZ SERDECZNY, Wspomnienia wypędzonych", Tom I i II, 2013
  • Marian Chudy, podróżnik,
  • Bronisław Piwowar, długoletni pracownik ELWRO we Wrocławiu i Instytutu Maszyn Matematycznych w Warszawie oraz amerykańskiego Wydawnictwa IDG Poland w Warszawie, współtwórca polskich komputerów: ODRA, RIAD, MAZOVIA.
  • Jan Ząbik (1914-2001), w czasie II WŚ służył w dywizjonach 305 i 304 DB awansując do stopnia stopnia kpt. jako obserwator lotniczy. Kilkakrotnie ranny i kontuzjowany. Otrzymał wiele odznaczeń: krzyż Virtuti Militari V kl., dwukrotnie Krzyż Walecznych, trzykrotnie Medal Lotniczy, Odznaka Za Rany i Kontuzje. Jego sylwetka jest opisana w opracowaniu "Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii 1940-1947" znaną pod nazwą "listakrzystka". W 1947 roku wyemigrował do Kanady, gdzie zmarł 11 stycznia 2001 w Ottawie w Ontario.
  • Władysław Ząbik (1915-1974), prof. dr hab. inż., brat Jana. Studia rozpoczął na Politechnice Lwowskiej w 1935 roku. Podczas wojny pracował w Głównych Warsztatach Kolejowych we Lwowie w latach 1944-45. Dyplom uzyskał w 1946 roku na Wydz. Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Od 1945 roku pracował w Katedrze Metaloznawstwa; w maju 1957 nominowany na z-cę prof.; w latach 1961-64 przejściowo st. wykładowca; w roku 1963 uzyskał tytuł docenta (habilitacja), a tytuł profesora nadzwyczajnego w roku 1972. Był członkiem rzeczywistym Polskiej Korporacji Akademickiej “Roxolania” we Lwowie.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2020 року. (ukr.).
  2. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu iwanofrankiwskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
  3. ↑ Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 82.
  4. ↑ Tekst Mariana Matkowskiego na portalu Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego
  5. ↑ Pierwsza strona - Lista Krzystka [online], Lista Krzystka [dostęp 2018-09-23] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.