Biszpink (Bisping, Gallen) – polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:

Według Adama Bonieckiego (Herbarz polski), herb przedstawia się następująco:

W tarczy dzielonej w pas srebrno błękitnej, w polu górnym trzy winne szczepy z kiściami winogron skierowanymi ku górze, w dolnym gwiazda ośmioramienna złota. W klejnocie trzy pióra strusie, błękitne między białymi, otoczone wstążką błękitno-białą, na nich godła jak w tarczy, poniżej skrzydła orle błękitne.

Według Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich) (za nim informację tę powtarza Tadeusz Gajl):

Na tarczy dwudzielnej w pas w polu górnym srebrnym trzy winne szczepy rzędem, w polu dolnym błękitnym sześcioramienna gwiazda złota. W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Niektóre źródła łączą obie wersje herbu.

Najwcześniejsze wzmianki

Zatwierdzony indygenatem z 1583 Janowi Bisping.

Herbowni

Herb ten, jako herb własny, przysługuje tylko jednej rodzinie herbownych:

Biszpink (Bisping, Bispink, Bisping von Gallen).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Adam Boniecki: Herbarz polski. T. 1. Warszawa: Skład główny Gebethner i Wolff, 1897-1906, s. 272.
  3. 1 2 Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 23.
  4. Genealogia potomków Sejmu Wielkiego

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.