Biskupstwo Dorpatu
Bisdom Dorpat
Ecclesia Tarbatensis
1224–1558
Herb
Stolica

Dorpat

Głowa państwa

biskup dorpacki Hermann III Weiland

Powierzchnia
 • całkowita


9600 km²

Utworzenie

1224

Likwidacja

1558

Religia dominująca

katolicyzm


     Biskupstwo Dorpatu

Biskupstwo Dorpatu (diecezja dorpacka, niem: Bisdom Dorpat, est: Tartu piiskopkond) – biskupstwo Kościoła katolickiego a jednocześnie księstwo, członek Konfederacji Inflanckiej.

Zostało założone w 1224 przez biskupa Alberta, legata papieskiego. Biskupstwo objęło ziemie Ugandi, południową część kihelkondu Vaiga oraz kihelkondy Soopoolitse i Jogentagana.

Biskup dorpacki był suwerenem na terenie swojego państwa jako pan ziemski, miał swoich wasali, prowadził politykę zagraniczną, bił monetę.

Biskupstwo istniało do 1558, kiedy to wojska rosyjskie w czasie wojny inflanckiej zajęły jego terytorium, a ostatniego biskupa dorpackiego Hermanna III Weilanda wywieziono w głąb Rosji.

Katedrą diecezjalną był kościół św. Piotra i Pawła w Dorpacie.

Przypisy

  1. ↑ Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 38. ISBN 83-04-04528-1.
  2. ↑ Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 70-71. ISBN 83-04-04528-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.