Bernouilli (1911)

Bernouilli (Q83)
	; „Bernouilli” podczas manewrów w 1913 roku
Klasa	okręt podwodny
Typ	Brumaire
	Historia
Stocznia	Arsenal de Toulon
Położenie stępki	1906
Wodowanie	1 czerwca 1911
	Marine nationale
Wejście do służby	1913
Zatopiony	13 lutego 1918
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność; • na powierzchni; • w zanurzeniu	; 397 ton; 551 t
Długość	52,1 m
Szerokość	5,14 m
Zanurzenie	3,1 m
Zanurzenie testowe	40 m
Rodzaj kadłuba	dwukadłubowy
	Napęd
	2 silniki diesla o łącznej mocy 840 KM; 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM; 2 śruby
Prędkość; • na powierzchni; • w zanurzeniu	; 13 węzłów; 8,8 w.
Zasięg	powierzchnia: 1700 Mm przy w.; zanurzenie: 84 Mm przy 5 w.
	Uzbrojenie
	8 torped; od 1916: 1 działo kal. 47 lub 75 mm
Wyrzutnie torpedowe	7 × 450 mm (1 wewnętrzna na dziobie, 6 zewnętrznych)
Załoga	29

Bernouilli (Q83) – francuski oceaniczny okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jedenasta zamówiona jednostka typu Brumaire. Została zwodowana 1 czerwca 1911 roku w stoczni Arsenal de Toulon, a do służby w Marine nationale weszła w 1913 roku. Okręt został zatopiony 13 lutego 1918 roku, po wejściu na minę nieopodal Durazzo.

Projekt i dane taktyczno–techniczne

„Bernouilli” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, lekko modyfikując swój poprzedni projekt (Pluviôse) poprzez zastąpienie napędu parowego licencyjnymi silnikami Diesla MAN, znacznie bardziej niezawodnymi od francuskich modeli.

„Bernouilli” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 metra, szerokość 5,14 metra i zanurzenie 3,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN (wyprodukowane na licencji we Francji) o łącznej mocy 840 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8,8 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1700 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 84 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.

Okręt wyposażony był w siedem wyrzutni torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie, cztery zewnętrzne systemu Drzewieckiego oraz dwie zewnętrzne po obu stronach kiosku, z łącznym zapasem 8 torped model 1904. W 1916 roku na okręcie zamontowano działo pokładowe kal. 47 mm L/50 M1902 lub kal. 75 mm L/35 M1897. Załoga okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Budowa i przebieg służby

„Bernouilli” zbudowany został w Arsenale w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1906 roku, został zwodowany 1 czerwca 1911 roku, a do służby przyjęto go w 1913 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć szwajcarskiej rodziny matematyków z XVII i XVIII wieku – Bernoullich. Jednostka otrzymała numer burtowy Q83.

„Bernouilli” podczas wojny pełnił służbę na wodach Morza Śródziemnego. 4 kwietnia 1916 roku nieopodal Kotoru okręt storpedował austro-węgierski niszczyciel SMS „Csepel”, który został uszkodzony. W maju 1917 roku podczas II bitwy w Cieśninie Otranto „Bernouilli” wystrzelił niecelną torpedę w kierunku niszczyciela SMS „Balaton”. 13 lutego 1918 roku okręt wszedł na austro-węgierską minę nieopodal Durazzo i zatonął z całą załogą.

Uwagi

↑ J. Labayle-Couhat podaje, że moc silników elektrycznych wynosiła 2 x 230 KM.

Przypisy

1 2 3 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 210.
1 2 3 4 5 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 145.
1 2 3 4 5 6 7 8 Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 83.
1 2 3 4 5 Ivan Gogin: BRUMAIRE submarines (1913-1914). Navypedia. [dostęp 2017-02-04]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 209.
1 2 3 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 143.
1 2 J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 537.
↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 199.
↑ Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-04]. (ang.).

Bibliografia

Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
Ivan Gogin: BRUMAIRE submarines (1913-1914). Navypedia. [dostęp 2017-02-04]. (ang.).
Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-04]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[7] J. Labayle-Couhat podaje, że moc silników elektrycznych wynosiła 2 x 230 KM.

[con1921-210-1] 1 2 3 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 210.

[fre145-2] 1 2 3 4 5 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 145.

[fon83-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 83.

[nav-4] 1 2 3 4 5 Ivan Gogin: BRUMAIRE submarines (1913-1914). Navypedia. [dostęp 2017-02-04]. (ang.).

[con1921-209-5] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 209.

[fre143-6] 1 2 3 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 143.

[goz537-8] 1 2 J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 537.

[jan199-9] John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 199.

[navfr-10] Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-02-04]. (ang.).