Bekim Sejranović
Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1972
Brczko

Data i miejsce śmierci

21 maja 2020
Banja Luka

Zawód, zajęcie

pisarz

Alma Mater

Uniwersytet w Rijece

Uczelnia

Uniwersytet w Oslo

Strona internetowa

Bekim Sejranović (ur. 30 kwietnia 1972 w Brczku, zm. 21 maja 2020 w Banja Luce) – bośniacki pisarz i tłumacz.

Edukacja

Urodził się 30 kwietnia 1972 w Brczku, gdzie ukończył siedem klas szkoły podstawowej. Ósmą klasę skończył w Bosanskiej Gradišce, a w 1985 roku rozpoczął naukę na kierunku nautyka w średniej szkole morskiej w Bakarze. Po zdaniu matury studiował przez rok na wydziale morskim uniwersytetu w Rijece, a następnie rozpoczął studia literaturoznawcze na tym uniwersytecie. W 1993 roku przeprowadził się do Oslo, a sześć lat później uzyskał tytuł magistra literatury jugosłowiańskiej.

Praca oraz kariera pisarska

Publikował w kilku chorwackich magazynach, „Nacional”, „Quorum” i „Rival”, a także w wydawanym w Norwegii piśmie „Bosanska pošta”. W latach 2001–2006 był wykładowcą uniwersytetu w Oslo. Od 2000 roku pracował także jako tłumacz sądowy i literacki, a także uczył obcokrajowców języka norweskiego. Napisał biografię Janko Policia Kamova, zatytułowaną Modernizam u romanu Isušena kaljuža Janka Polića Kamova, opowiadania Fasung (2002), a także powieści Nigdje, niotkuda (2008), Ljepši kraj (2010), Sandale (2013), Tvoj sin Hucklbery Finn (2015) i Dnevnik jednog nomada (2017). W tej ostatniej pisał:

Stranac sam i u Sloveniji, i u Hrvatskoj i u Bosni ili bilo gde drugo na svetu - u večnom egzilu"
Jestem obcokrajowcem zarówno w Słowenii, jak i w Chorwacji, Bośni oraz wszędzie indziej na świecie - na wiecznym wygnaniu"

Bekim Sejranović, Dnevnik jednog nomada

W 2009 roku za powieść Nigdje, niotkuda otrzymał nagrodę Mešy Selimovicia, najbardziej prestiżową nagrodę literacką na Bałkanach. Jego teksty były tłumaczone m.in. na język norweski, angielski, polski, francuski, bułgarski, włoski i czeski. Sam przetłumaczył także kilka książek z języka norweskiego, autorstwa Ingvara Ambjørnsena, Josteina Gaardera i Frode Gryttena. W 2016 roku był jurorem festiwalu filmowego w Splicie.

Życie prywatne

Trzykrotnie się rozwodził. Miał dwie córki: Katję i Iskrę. Zmarł 21 maja 2020 w Banja Luce po krótkiej chorobie.

Przypisy

  1. 1 2 Svein Mønnesland: Bekim Sejranović. Store norske leksikon. [dostęp 2022-05-28]. (norw.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Bekim Sejranović. Glas kulture, 2021-04-30. [dostęp 2022-05-24]. (bośn.).
  3. 1 2 3 Nakon teške bolesti preminuo književnik Bekim Sejranović.... 24sata, 2020-05-21. [dostęp 2022-05-24]. (chorw.).
  4. ↑ Bekim Sejranović. Words Without Borders. [dostęp 2022-05-24]. (ang.).
  5. 1 2 3 Bekim Sejranović, „stranac u Sloveniji, u Hrvatskoj, u Bosni i bilo gdje drugo na svijetu". Vijesti, 2022-05-21. [dostęp 2022-05-24]. (czarnog.).
  6. ↑ Marko Njegić: Bekim Sejranović: Filmovi bi trebali ići ispred vremena. Slobodna Dalmacija, 2016-09-14. [dostęp 2022-05-24]. (chorw.).
  7. ↑ U 48. godini umro Bekim Sejranović, jedan od najčitanijih BiH književnika, studirao je u Rijeci, magistrirao u Oslu, pamte ga i Splićani. Slobodna Dalmacija, 2020-05-21. [dostęp 2022-05-24]. (chorw.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.