Bej (pierwotnie beg; tur. bey) – tureckie słowo oznaczające wodza (np. janczarów, Tatarów krymskich).

Tytuł używany na terytorium państw tureckich, w tym Imperium Osmańskiego i Uzbekistanu oraz Persji i państwa mogolskiego, dodawany do imion przedstawicieli możnowładztwa, szczególnie w odniesieniu do osób pochodzenia turkijskiego. Niekiedy skracany był do formy Be.

Dawniej tytułowano w ten sposób wyższych urzędników państwowych w Turcji oraz władców Tunezji, kiedy pozostawała ona pod tureckim wpływem. Bej był też tytułem używanym przez władców licznych ord na Kaukazie. Obecnie bey w języku tureckim jest formą grzecznościową.

Żeńskim odpowiednikiem tytułu na terenie Indii była begam (begum).

Przypisy

  1. 1 2 Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 117. ISBN 83-7132-369-7.
  2. ↑ Bej. pwn.pl. [dostęp 2014-05-07]. (pol.).
  3. ↑ Turkey - Turkish Language, Culture, Customs and Etiquette. [w:] Naming Conventions [on-line]. kwintessential.co.uk. [dostęp 2014-05-07]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.