Beata Mateusiak-Pielucha
Data i miejsce urodzenia

23 kwietnia 1963
Wieluń

Zawód, zajęcie

polityk, urzędniczka samorządowa

Stanowisko

starosta pajęczański (2006–2010), posłanka na Sejm VIII i IX kadencji (2015–2023)

Partia

Prawo i Sprawiedliwość

Beata Anna Mateusiak-Pielucha (ur. 23 kwietnia 1963 w Wieluniu) – polska polityk i urzędniczka samorządowa, w latach 2006–2010 starosta pajęczański, posłanka na Sejm VIII i IX kadencji.

Życiorys

Uzyskała wykształcenie średnie ogólne; w 1982 została absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Wieluniu. Studiowała prawo na Uniwersytecie Wrocławskim, działając w tym czasie w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. Prowadziła własną działalność gospodarczą, zajmowała się także rolnictwem.

W latach 90. była wybierana na radną gminy Działoszyn. Działała w Porozumieniu Centrum, którego była współzałożycielką, pełniła funkcję sekretarza zarządu wojewódzkiego. W 2001 związała się z Prawem i Sprawiedliwością, należąc do założycieli tej partii i zasiadając we władzach krajowych PiS. Bezskutecznie kandydowała do Sejmu z ramienia tej partii w 2005 i w 2011.

W 2006 została powołana na pełniącą obowiązki wójta gminy Sędziejowice. Bez powodzenia ubiegała się o wybór na urząd wójta. Została wówczas wybrana na radną powiatu pajęczańskiego, po czym objęła funkcję starosty pajęczańskiego III kadencji. W 2010 ponownie uzyskała mandat radnej (po rezygnacji Rafała Draba, wybranego na burmistrza Działoszyna). W 2011 została asystentką burmistrza miasta i gminy Działoszyn, a w 2014 ponownie radną powiatu.

W wyborach parlamentarnych w 2015 ponownie kandydowała do Sejmu w okręgu sieradzkim. Uzyskała mandat posłanki VIII kadencji, otrzymując 12 059 głosów. W parlamencie została członkinią KP PiS, a także m.in. Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa, Komisji do Spraw Unii Europejskiej oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu.

W 2016, po obejrzeniu filmu Wołyń napisała: „(…) powinniśmy wymagać od ateistów, prawosławnych czy muzułmanów oświadczeń, że znają i zobowiązują się w pełni respektować polską Konstytucję i wartości uznawane w Polsce za ważne. Niespełnianie tych wymogów powinno być jednoznacznym powodem do deportacji.”; wpis ten wywołał liczne komentarze i oburzenie ze strony ateistów oraz mniejszości religijnych w Polsce. Za słowa te posłanka ukarana została przez Komisję Etyki Poselskiej.

Bezskutecznie startowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019. W wyborach krajowych w tym samym roku uzyskała poselską reelekcję, otrzymując 13 030 głosów. W Sejmie IX kadencji ponownie dołączyła do Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa oraz Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Nie kandydowała w kolejnych wyborach parlamentarnych w 2023.

Przypisy

  1. 1 2 Informacja szczegółowa o wybranej osobie. e-bip.pl. [dostęp 2015-10-25].
  2. 1 2 Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-03-29].
  3. 1 2 3 4 Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2015-10-25].
  4. Beata Mateusiak-Pielucha. pis.org.pl. [dostęp 2015-10-25].
  5. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2015-10-25].
  6. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-10-25].
  7. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2015-10-25].
  8. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2015-10-25].
  9. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-10-25].
  10. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-10-25].
  11. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-28].
  12. Beata Mateusiak-Pielucha: Wydarzenia wokół „Wołynia” utwierdzają mnie w przekonaniu, że nie uciekniemy od problemu współczesnej oceny ludobójstwa sprzed lat. wpolityce.pl, 15 listopada 2016. [dostęp 2017-08-21].
  13. Dariusz Bruncz: „Odwaga myślenia” wg posłanki Mateusiak-Pieluchy. ekumenizm.pl, 19 listopada 2016. [dostęp 2017-08-21].
  14. List Otwarty Bractwa. bractwocim.pl, 25 listopada 2016. [dostęp 2017-08-21].
  15. Jest decyzja w sprawie kary dla posłanki PiS. Chodzi o kontrowersyjny felieton. wprost.pl, 8 lutego 2017. [dostęp 2020-02-22].
  16. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-05].
  17. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  18. Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2020-02-22].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.