Barbara Jean Dulinsky (ur. 18 października 1928 w San Francisco, zm. 28 marca 1995 w Kent) – amerykańska kobieta-żołnierz, starszy sierżant piechoty morskiej. Pierwsza kobieta w amerykańskiej piechocie morskiej służąca w strefie wojennej.

Życiorys

Urodzona 18 października 1928 r. w San Francisco, córka Rossa Dulinsky'ego i Anny Noel. Miała siostrę June E. Dulinsky. Służyła w armii od 20 listopada 1950 r. do 13 listopada 1953 r., a następnie ponownie od 1 stycznia 1954 r. do 31 lipca 1970 r., osiągając stopień starszego sierżanta. W piechocie morskiej służyła od 1951 r. W 1967 r. zgłosiła się na ochotnika do udziału w misji w Wietnamie, dokąd dotarła 18 marca 1967 roku. Przed wyjazdem do Wietnamu była instruktorem musztry dla kobiet z piechoty morskiej na Parris Island w Południowej Karolinie.

Przez rok stacjonowała w bazie sił powietrznych Tan Son Nhut koło Sajgonu jako szef administracji dowództwa, co czyniło ją pierwszą kobietą w historii piechoty morskiej, która służyła w bezpośredniej strefie walk. Jej służba stała się początkiem dopuszczania kobiet z piechoty morskiej do służby w strefie wojennej. Do 1973 r. w amerykańskich oddziałach w Wietnamie służyło kolejnych 35 kobiet.

Po przejściu na emeryturę mieszkała krótko w San Francisco, po czym przeniosła się do Kent w Waszyngtonie, gdzie zmarła 28 marca 1995 roku.

Przypisy