Barania Góra

Widok na Baranią Górę z Hali Boraczej (2011)
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Położenie

gmina Milówka, Wisła (miasto)

Pasmo

Beskid Śląski, Karpaty

Wysokość

1215 m n.p.m.

Wybitność

170 m

Pierwsze wejście

14 sierpnia 1810
Ludwik Anhalt von Coethen

Położenie na mapie Beskidu Śląskiego
Położenie na mapie Karpat
49°36′41,4″N 19°00′37,9″E/49,611500 19,010528

Barania Góra – kopulasty szczyt o wysokości 1215 m w południowo-wschodniej części Beskidu Śląskiego, drugi (po Skrzycznem) pod względem wysokości szczyt tego pasma. Podawana najczęściej w literaturze wysokość 1220 m (1219,8±0,1 m w układzie wysokościowym PL-EVRF2007-NH) odnosi się do punktu osnowy geodezyjnej umiejscowionego 4,92 m nad poziomem gruntu, na stojącym na wierzchołku obelisku betonowym.

Położenie

Góra leży w województwie śląskim na granicy powiatów cieszyńskiego i żywieckiego (Śląska Cieszyńskiego i małopolskiej Żywiecczyzny). Na szczycie zbiega się granica 2 miejscowości: Wisła i Kamesznica.

Zachodnie stoki Baraniej Góry są obszarem źródliskowym Wisły: tam wypływają dwa z trzech potoków źródłowych Wisły (Biała i Czarna Wisełka) – teren źródlisk jest chronionym obszarem. Trzecim potokiem źródłowym jest Malinka, której źródła są łatwo dostępne do zwiedzania na zboczu Malinowskiej Skały (dojście nieznakowaną szeroką ścieżką spod Białego Krzyża na Salmopolu). Zbocza porośnięte lasami jodłowo-bukowymi z domieszką jesionów, jaworów i świerków; stanowiska sztucznie wprowadzonych limb i kosodrzewiny. Występują wychodnie gruboławicowego piaskowca istebniańskiego.

Rezerwat przyrody „Barania Góra” o powierzchni 386 ha obejmuje szczytowe partie góry wraz z obszarem źródliskowym Wisły. Ponadto ochronie w ramach rezerwatu przyrody „Wisła” podlegają cieki wodne Czarnej Wisełki, Białej Wisełki i Malinki (ochrona pstrąga potokowego).

Z rzadkich w Polsce roślin występuje tocja karpacka i tojad morawski, a także wierzbownica zwieszona (częsta w Sudetach, rzadka w Karpatach).

Turystyka

Węzeł szlaków turystycznych prowadzących m.in. na Skrzyczne, Malinowską Skałę, Przełęcz Salmopolską, do Wisły Czarne i Węgierskiej Górki. Przez szczyt przebiega Główny Szlak Beskidzki.

Barania Góra – zwłaszcza obecnie (2 dekada XXI w.), gdy znaczne połacie lasów świerkowych na jej wschodnich i południowych stokach padły ofiarą wiatrołomów, kornika i idących za tym cięć sanitarnych – jest doskonałym punktem widokowym. Dodatkowo na jej szczycie znajduje się ogólnodostępna, stalowa wieża widokowa, oferując panoramę gór trzech państw: Polski, Czech i Słowacji. Widok z niej obejmuje: Beskid Śląski, Beskid Mały, Beskid Makowski, Beskid Żywiecki z Babią Górą, Tatry, Góry Choczańskie, Małą Fatrę, Góry Strażowskie, Jaworniki i Beskid Morawsko-Śląski, a przy szczególnie dobrej widoczności nawet Jesioniki należące już do Sudetów.

Na polanie Przysłop pod Baranią Górą (900 m n.p.m.) znajduje się schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą, które w latach 1925–1979 działało w drewnianym pałacyku myśliwskim Habsburgów, a od 1979 funkcjonuje w murowanym, trzypiętrowym budynku.

Szlaki piesze

Ze schroniska na Przysłopie – 1 h, z powrotem 45 min,
z Kamesznicy – 3 h, z powrotem 2:45 h,
z Przełęczy Kubalonka przez Stecówkę – 3 h, z powrotem 2:45 h,
z Węgierskiej Górki – 4:30 h, z powrotem 3:45 h,
ze Skrzycznego – 3:30 h, z powrotem 3:30 h,
z Wisły Czarne doliną Białej Wisełki – 2:30 h, z powrotem 2 h,
ze Zwardonia – 6 h (szlak niebieski do schroniska, później czerwony),
z Wisły Czarne doliną Czarnej Wisełki 2:30 h, z powrotem 2 h (szlak czarny do schroniska, później czerwony).

Schroniska turystyczne

Inne

Przypisy

  1. 1 2 Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Dane pomiarowe z lotniczego skaningu laserowego (nad Przełęczą Gawlasią) [online].
  2. ↑ Opis topograficzny punktu osnowy geodezyjnej [online] [dostęp 2022-04-02].
  3. 1 2 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-02-16].
  4. 1 2 3 4 Mirosław Barański, Beskid Śląski, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2007, ISBN 978-83-89188-71-7.
  5. ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6.
  6. ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, ISBN 978-83-7605-084-3.
  7. ↑ Tomasz Biesik, Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski, Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 255–266, ISBN 978-83-925599-3-1.

Linki zewnętrzne

Panorama z wieży widokowej na Baraniej Górze
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.