Wczesne lata

Urodziła się w Marcoom w hrabstwie Cork, gdzie również dorastała; jest dzieckiem Irlandki i Szweda. W dzieciństwie zdiagnozowano u niej ADHD. Początkowo trenowała by stać się baletnicą, uczęszczając do szkoły Coláiste Stiofáin Naofa w Cork oraz, po przeprowadzce do Londynu w 2014, do lokalnej Urdang Academy w celu rozwoju w tej dziedzinie, jednak po złamaniu ręki zdecydowała się zmienić kierunek studiów artystycznych na teatr muzyczny, co było jej pierwszym zetknięciem z muzyką.

Kariera

Po ukończeniu studiów związała się z agencją talentów, która jednak chciała, aby zmieniła gatunek tworzonej przez siebie muzyki na bubblegum pop, przez co złamała z nią kontrakt. Autorstwo piosenki przypisano jej po raz pierwszy w 2020 roku jako artystka gościnna w utworze „Mean” z Fike and Fabrich. Jej debiutancki singel „Birthday”, napisany podczas okresu w którym była uzależniona od narkotyków, został wydany w marcu 2021. W tamtym roku wydała również trzy inne single: „Psilocyber”, „P.M.P” i „High Romancy” – pierwszy i ostatni z nich służyły również jako utwory tytułowe EP-ek.

Swoją twórczość określa mianem „ouija-pop” – gatunek synkretyczny, nieograniczający się do jednego stylu muzyki i łączący w sobie wiele różnych gatunków, gdyż tworząc muzykę „nie ma nic na myśli”. Jedną z głównych muzycznych inspiracji Robinson jest niechęć do trzymania się jednego stylu lub gatunku; w wywiadzie dla NME stwierdziła, iż „artystycznie może stworzyć wszystko”.

W październiku 2023 wydała swoją trzecią EP-kę Cathexis, którą zainspirowała zamiłowanie Robinson do teatru muzycznego. W styczniu 2024 z piosenką „Doomsday Blue” zwyciężyła w finale programu Eurosong 2024, uzyskując tym samym prawo do reprezentowania Irlandii w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji w Malmö. Jej zwycięstwo przyciągnęło uwagę mediów, a sama artystka i utwór były krytykowane przez irlandzkie osobistości prawicowe. 7 maja 2024 wystąpiła w pierwszym półfinale i otrzymała awans do finału.

Minialbumy

Single