Badachu (chin. upr. 八大处, chin. trad. 八大處, pinyin Bādàchǔ, dosł. Osiem Wielkich Miejsc) – zespół ośmiu buddyjskich sanktuariów znajdujący się w Pekinie, u południowego podnóża Zachodnich Wzgórz, około 25 kilometrów od centrum miasta, 8 kilometrów na południe od parku Xiangshan. Obejmuje powierzchnię 250 hektarów, porośniętych w większości lasem. Najwyższy punkt parku ma wysokość 464 m.

Świątynia Wiecznego Spokoju (长安寺, Chang’ansi)

39°57′02″N 116°10′49″E/39,950556 116,180278

Znajdująca się u podnóża szczytu Cuiwei, około kilometr na południe od wejścia na właściwy teren Badachu świątynia została wzniesiona w 1504 roku. Składa się z dwóch pawilonów, z których jeden poświęcony jest Buddzie Siakjamuniemu, zaś drugi żeńskiemu bóstwu Niangniang. W pawilonie Buddy Siakjamuniego czczony jest także Guan Yu, deifikowany generał z Epoki Trzech Królestw. W świątyni znajduje się pochodzący z 1600 roku brązowy dzwon.

Świątynia Boskiego Światła (灵光寺, Lingguangsi)

39°57′21″N 116°10′37″E/39,955833 116,176944

Najbardziej okazała ze świątyń została wzniesiona w latach 766-779. Pierwotnie składała się z pięciu dziedzińców, jednak do naszych czasów zachowały się jedynie trzy, co jest efektem zniszczeń dokonanych przez wojska cudzoziemskie podczas powstania bokserów. Zrównana z ziemią została wówczas m.in. ośmiokątna pagoda z 1071 roku, w której według przechowywany był jeden z zębów Buddy. Szczęśliwie przetrwał on zniszczenie i w 1955 roku został przeniesiony do świątyni Guangji. W 1956 roku na miejscu dawnej pagody wzniesiono nową. Obok świątyni znajduje się staw ze złotymi rybkami.

Trzy Górskie Klasztory (三山庵, Sanshan’an)

39°57′26″N 116°10′36″E/39,957222 116,176667

Nieopodal Świątyni Boskiego Światła znajduje się pochodzący z 1151 roku żeński klasztor buddyjski. W rzeczywistości jest to niewielka budowla z jednym tylko dziedzińcem, zaś jej nazwa pochodzi od położenia pomiędzy wzgórzami Cuiwei, Pingpo i Lushi. W głównym pawilonie przechowywany jest posąg Buddy Siakjamuniego.

Świątynia Wielkiej Litości (大悲寺, Dabeisi)

39°57′29″N 116°10′30″E/39,958056 116,175000

Wzniesiona w okolicy 1033 roku świątynia składa się z trzech dziedzińców. We frontowym pawilonie znajduje się 18 posągów arhatów. Dziedzińce porośnięte są drzewami; na ostatnim dziedzińcu znajduje się ponad 800-letni miłorząb.

Świątynia Króla Smoka (龙泉庵, Longwangtang)

39°57′27″N 116°10′21″E/39,957500 116,172500

Usytuowana na północny zachód od Dabeisi została wzniesiona w 1425 roku jako żeński klasztor. W 1645 roku przy klasztorze odkryte zostało źródło, w związku z czym kompleks rozbudowano i dobudowano do niego świątynię.

Świątynia składa się z pięciu dziedzińców, porośniętych sosnami i cyprysami. Woda ze świątynnego źródła ceniona jest ze względu na bogactwo mikroelementów. W jednym z pawilonów zaparza się z niej herbatę.

Świątynia Pachnącego Świata (香界寺, Xiangjiesi)

39°57′40″N 116°10′17″E/39,961111 116,171389

Zbudowana w latach 758-760 na wzgórzu Pingpo świątynia jest największym obiektem w całym kompleksie Badachu. Składa się z pięciu dziedzińców. W przeszłości służyła cesarzom za miejsce letniego wypoczynku, mieściła się w niej także biblioteka.

Grota Drogocennej Perły (宝珠洞, Baozhudong)

39°57′47″N 116°10′09″E/39,963056 116,169167

Znajdująca się na szczycie wzgórza Pingpo, w obecnym kształcie została urządzona w 1780 roku. Wiedzie do niej droga ze Świątyni Pachnącego Świata, zwieńczona drewnianą bramą. Według legendy w grocie tej przez 40 lat mieszkał świątobliwy mnich Hai Xiu. Przed grotą znajduje się budynek świątynny oraz przypominający swoim wyglądem perłę kamień, który dał nazwę miejscu.

Świątynia Czapki Buddy (正果寺, Zhengguosi)

39°57′37″N 116°10′52″E/39,960278 116,181111

Ostatnim elementem kompleksu jest znajdująca się na wzgórzu Lushi Świątynia Czapki Buddy, której początki sięgają czasów dynastii Sui.

Obok świątyni znajduje się grota, w której według legendy w VII wieku mieszkał mnich Lu Shi.

Przypisy

  1. ↑ Badachu Park. en.paralympic.beijing2008.cn. [dostęp 2010-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 września 2013)]. (ang.).
  2. 1 2 Badachu Eight Great Sites Park. beijingguide2008.com. [dostęp 2010-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 lipca 2010)]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Badachu Park. luopan.com. [dostęp 2010-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 października 2011)]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 The Eight Great Temples in the Western Hills (Badachu). china.org.com. [dostęp 2010-04-19]. (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Badachu Park-Beijing Garden & Park. beijing-garden.com. [dostęp 2010-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 lutego 2012)]. (ang.).

Bibliografia

  • Wiesław Olszewski: Chiny. Zarys kultury. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2003, s. 314-315. ISBN 83-232-1272-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.