BHD-3

BHD-3 – polski system konstrukcyjno-montażowy budynków inwentarskich stosowany w latach 70. i 80. XX wieku.

Konstrukcja

Budynki w systemie BHD-3 tworzone były z drewnianych ram, rozstawionych podłużnie co trzy metry, o rozpiętości od 10,5 do 18,9 metra. Obiekty można było przykrywać płytami azbestowo-cementowymi ułożonych na płatwiach drewnianych. Strop podwieszany realizowano z falistych płyt azbestowo-cementowych, folii polietylenowej i wełny mineralnej. Ściany osłonowe wznoszono z elementów cokołowych żelbetowych typu WPS oraz elementów ściennych typu WPL (dwie płyty azbestowo-cementowe z wypełnieniem z wełny mineralnej).

Zobacz też

Przypisy

1 2 WiesławW. Buczkowski WiesławW., Recenzja rozprawy doktorskiej mgr. inż. arch. Piotra Fornalczyka z Wydziału Budownictwa i Ochrony Środowiska Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie pt. "Analiza celowości modernizacji rolniczych obiektów produkcyjnych z wykorzystaniem oceny punktowej", Poznań: Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, 2015, s. 1-2 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[:0-1] 1 2 WiesławW. Buczkowski WiesławW., Recenzja rozprawy doktorskiej mgr. inż. arch. Piotra Fornalczyka z Wydziału Budownictwa i Ochrony Środowiska Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie pt. "Analiza celowości modernizacji rolniczych obiektów produkcyjnych z wykorzystaniem oceny punktowej", Poznań: Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, 2015, s. 1-2 .