Błona okienna – materiał pochodzenia zwierzęcego służący do wypełniania ram skrzydeł okiennych do XVII wieku (wtedy już sporadycznie).

Błony wyrabiano z rybich pęcherzy, błon żołądkowych (krowich i cielęcych), a także ze skór, papieru, płótna i cienkich deseczek. Z wyjątkiem deseczek, materiały te były półprzezroczyste lub słabo przepuszczały światło, co przyczyniało się do niedoświetlenia pomieszczeń.

Od XVI wieku wypierana przez szkło, zyskała nazwę błony szklanej, czyli małych szkiełek łączonych za pomocą spoiwa ołowiowego lub dwuteowników drewnianych. W przypadku gdy szkiełka miały postać krążków, nazywano je gomółkami.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Jan Tajchman, Słownik terminologiczny architektury – Stolarka okienna, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa, 1993, s.11, ISBN 83-86334-10-X
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.