Autopsja kosmity – sekcja zwłok istoty pozaziemskiej przedstawiona w czarno-białym 17-minutowym filmie Raya Santilliego z lat 90. XX w. Domniemany kosmita miał być znaleziony po katastrofie niezidentyfikowanego obiektu latającego (UFO) w pobliżu Roswell w Nowym Meksyku 2 lipca 1947 (tzw. ⁣⁣Incydent w Roswell). Santilli utrzymywał, że taśmę z filmem otrzymał od emerytowanego kamerzysty wojskowego, który pragnął zachować anonimowość.

W 2006 Santilli przyznał, że jego film nie jest autentycznym zapisem wydarzeń, a jedynie stanowi rekonstrukcję otrzymanego materiału. Twierdził, że wmontował kilka klatek z oryginalnej taśmy do własnego filmu. Nie przeprowadzono niezależnej weryfikacji, która potwierdzałaby istnienie oryginalnego fragmentu taśmy filmowej z rzekomej autopsji.

"Autopsja kosmity: (prawda czy fałsz?)"

28 sierpnia 1995 amerykańska sieć telewizyjna Fox wyemitowała program pod tytułem Alien Autopsy: Fact or Fiction? z Jonathanem Frakesem w roli gospodarza. Program wywołał w USA sensację, którą tygodnik Time porównał do tej wywołanej przez emisję kilkusekundowego filmu przedstawiającego zamach na prezydenta Johna F. Kennedy'ego. Po premierze materiału Fox wyemitowało program jeszcze dwukrotnie, za każdym razem odnotowując coraz większą oglądalność.

Zatrudniony przez producenta programu Roberta Kiviata, reżyser John Jopson, jako jedna z pierwszych osób zaczął podejrzewać Santilliego o oszustwo. Do takiego wniosku doszedł po przeprowadzonym z nim wywiadzie oraz po wykonaniu dalszego rozpoznania. O swoich podejrzeniach poinformował zarówno Fox, jak i Kiviata. Ich odpowiedź opisał następująco: „Dano mi jasno do zrozumienia, że jeśli materiał zostanie wyemitowany jako oszustwo przed emisją programu, oglądalność będzie niska”. Jopson następnie skorzystał z usług swojego przyjaciela, prywatnego detektywa Williama Deara, który zdaniem Jopsona został powstrzymany przez producentów z obawy przed ujawnieniem mistyfikacji. W konsekwencji działalność detektywa ograniczyła się do zbadania tożsamości „tajemniczego kamerzysty”, który miał dostarczyć taśmę z filmem Santilliemu. Dwoje uczestników programu Stan Winston i Kevin D. Randle stwierdzili w swoich wywiadach, że ich filmy to wyraźna mistyfikacja, ale ich zeznania zostały w programie przekształcone.

Oświadczenie Santilliego

5 kwietnia 2006 telewizja Sky wyemitowała film dokumentalny "Eamonn bada: Autopsja kosmity" prowadzony przez Eamonn Holmes. W tym programie Ray Santilli i producent Gary Shoefield przyznali, że ich film to „rekonstrukcja”, zawierająca tylko kilka klatek z oryginalnych dwudziestu dwóch rolek filmu oglądanego przez Santilliego w 1992 r. Wyjaśnili, że materiał zakupili dopiero po pewnym czasie, gdyż musieli nagromadzić odpowiednio dużą sumę pieniędzy. Wtedy okazało się, że zaledwie kilka klatek pozostało nienaruszonych, a reszta została zniszczona przez ciepło i wilgoć. Autorzy nie wskazali, które klatki filmu miały być ich zdaniem autentyczne.

Nagrania, oprócz ciała kosmity, przedstawiają rzekome artefakty obcych odzyskane z miejsca katastrofy. Wśród nich znajdują się obce symbole oraz panele kontrolne na sześć palców, co Santilli opisał w programie dokumentalnym telewizji Sky jako własną wizję artystyczną. Artefakty, jak i samo ciało obcego zostały stworzone przez artystę, rzeźbiarza Johna Humphreysa. W programie telewizyjnym Santilli i Shoefield przyznali się również do zaangażowania bezdomnego, którego spotkali na ulicach Los Angeles, do zarejestrowania głosu emerytowanego kamerzysty. Ten miał uczynić ich materiał bardziej wiarygodnym.

Przypisy

  1. ↑ Alien Autopsy: (Fact or Fiction?). Internet Movie Database.
  2. ↑ Autopsy or Fraud-topsy?. Time Magazine, 27 października 1995, 27 października 1995. [dostęp 2010-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 listopada 2012)].
  3. ↑ Alex Kuczynski, Bill Carter: Fox's Point Man For Perversity. [w:] New York Times, February 26, 2000 [on-line]. 26 lutego 2000. [dostęp 2010-04-23].
  4. ↑ Additional Insight on the Alien Autopsy. John Jopson 15 stycznia 1999. [dostęp 2014-06-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 grudnia 2009)].
  5. 1 2 Eamonn Investigates: Alien Autopsy, British Sky Broadcasting. First shown on Sky One, 4 kwietnia 2006.

Bibliografia

  • Beyond Roswell: The Alien Autopsy Film, Area 51, & the U.S. Government Coverup of Ufos by Michael Hesemann (Author), Philip Mantle (Author), Bob Shell (Author) Paperback: 303 pages publisher: Marlowe & Company (August 1998) ISBN 1-56924-709-9 ISBN 978-1-56924-709-9
  • Joseph A. Bauer, A Surgeon's View: Alien Autopsy's Overwhelming Lack of Credibility, Skeptical Inquirer, vol. 20, #1, Jan. 1996, 23–24. Reprinted in The UFO Invasion: The Roswell Incident, Alien Abductions, and Government Coverups, edited by Kendrick Frazier, Barry Karr, and Joe Nickell, Prometheus Books, 1997, ISBN 1-57392-131-9. Also reprinted in Bizarre Cases: From the Files of Skeptical Inquirer, Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal, 2000.
  • C. Eugene Emery, Jr, 'Alien Autopsy' Show and Tell: Long on Tell, Short on Show, Skeptical Inquirer, vol 19, #6, Nov. 1995, 15–16 & 55. Reprinted in The UFO Invasion: The Roswell Incident, Alien Abductions, and Government Coverups, edited by Kendrick Frazier, Barry Karr, and Joe Nickell, Prometheus Books, 1997, ISBN 1-57392-131-9.
  • Joe Nickell, 'Alien Autopsy' Hoax, Skeptical Inquirer, vol. 19, #6, Nov. 1995, 17–19. Reprinted in The UFO Invasion: The Roswell Incident, Alien Abductions, and Government Coverups, edited by Kendrick Frazier, Barry Karr, and Joe Nickell, Prometheus Books, 1997, ISBN 1-57392-131-9.
  • Carl Sagan, The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark
  • Trey Stokes, How to Make an 'Alien' for 'Autopsy', Skeptical Inquirer, vol 20, #1, Jan. 1996, 19–23. Reprinted in The UFO Invasion: The Roswell Incident, Alien Abductions, and Government Coverups, edited by Kendrick Frazier, Barry Karr, and Joe Nickell, Prometheus Books, 1997, ISBN 1-57392-131-9. Also reprinted in Bizarre Cases: From the Files of Skeptical Inquirer, CSICOP, 2000. SMILIE

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.