Auroville (z fr. Miasto Świtu) – eksperymentalne miasto w południowych Indiach, w dystrykcie Viluppuram, w stanie Tamilnadu będące zrealizowaną utopią Mirry Alfassa opracowaną we współpracy z architektem Rogerem Angerem na fali europejskich i indyjskich prądów myślowych uosabianych przez postać filozofa Aurobindo Ghose.

Historia

Założone zostało w 1968 r. na pustynnym terenie, na zerodowanej ziemi kilkanaście kilometrów od Puducherry przez grupę osadników przybyłych z 124 krajów świata i wszystkich indyjskich stanów. Współcześnie miasto rozciąga się na obszarze ok. 20 km² pośród bujnej zieleni drzew i mieszka w nim blisko 2500 osób 30 lub 52 narodowości, głównie Europejczyków.

Charakter

Celem twórców miasta była chęć odnowy społeczeństwa w drodze stworzenia neutralnego miejsca do życia, całkowicie pozbawionego nacechowania politycznego i religijnego, wytworzenie wspólnoty żyjącej w braterstwie i tolerancji, poszukującej ścieżki ku indywidualnemu, duchowemu spełnieniu. W miarę upływu czasu miasto ewoluowało i w XXI wieku część z idei założycieli uległo erozji.

Miejscowość ma status odrębnego terytorium w obrębie Indii i jest samowystarczalna pod względem produkcji energii, dóbr konsumpcyjnych, świadczenia usług, edukacji i opieki medycznej. Nadal pozostaje kulturową enklawą, nie mając prawie żadnych cech wspólnych z cywilizacją indyjską.

Edukacja

Edukacja dzieci podporządkowana jest konkretnym celom (nauka zawodu), nie bierze pod uwagę żadnych programów nauczania i jest opłacana w symbolicznych wysokościach. Ma charakter praktyki u mistrza, który dysponuje wiedzą i doświadczeniem. W przedszkolach stosowane są metody zbliżone do typu Montessori. W szkołach dąży się do maksymalnego zróżnicowania wieku w obrębie grup. Dzieci starsze nauczane są zgodnie z wymogami standardów światowej edukacji, jednak według indywidualnych potrzeb jednostek. Duży nacisk kładziony jest na wspólne uprawianie sportów oraz dziedziny artystyczne.

Zobacz też

• Sri Aurobindo Ashram

Przypisy

Bibliografia

• Paweł Kowalczyk, Czerwone drogi Auroville. Wolontariat w Indiach i świat tamilskich wiosek, s. 294, Wydawnictwo Sorus, 2014; Ruĝaj vojoj de Aŭrovilo, tłum. ne esperanto Ewa Grochowska, Wydawnictwo Espero, 2021, s. 290, ISBN 978-80-99902-31-3.
• Katarzyna Boni, Auroville. Miasto z marzeń, Wydawnictwo Agora, Warszawa 2020, s. 480, ISBN 978-83-268-3601-5.