Augustyn Waluś
Kornel
podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

24 sierpnia 1895
Sopotnia Mała

Data śmierci

17 grudnia 1967

Przebieg służby
Siły zbrojne

c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Armia Krajowa

Jednostki

Komenda Główna AK

Stanowiska

szef Oddziału IV

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa

Odznaczenia

Augustyn Tadeusz Waluś ps. „Kornel” (ur. 24 sierpnia 1895 w Sopotni Małej, zm. 17 grudnia 1967) – podpułkownik dyplomowany piechoty Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 24 sierpnia 1895 w Sopotni Małej, w ówczesnym powiecie żywieckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Pawła i Anny z domu Droździk. W marcu 1914 wstąpił do Związku Strzeleckigo w Żywcu i pełnił w nim funkcję adiutanta komendy powiatowej. W czerwcu 1914 ukończył naukę w klasie VII i zdał egzamin dojrzałości w c. k. Wyższej Szkole Realnej w Żywcu.

13 września 1914 został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i przydzielony do Pułku Piechoty Nr 56 w Wadowicach. W listopadzie tego roku został przeniesiony do Pułku Piechoty Nr 99 w Znojmie, gdzie ukończył szkołę oficerów rezerwy. W czerwcu 1915 został przeniesiony do Pułku Piechoty Nr 100 w Piotrkowie, a w sierpniu tego roku skierowany na front rosyjski. 12 października 1915 został ranny. Był wówczas kadetem aspirantem w 11. kompanii pułku. W kwietniu 1916, po zakończeniu leczenia, wrócił do Kadry Pułku Piechoty Nr 100 w Piotrkowie. W maju ponownie wysłany na front. W lipcu został odkomenderowany do Pułku Piechoty Nr 20. Na stopień porucznika rezerwy (niem. Leutnant) został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916. 30 listopada 1916 dostał się do rosyjskiej niewoli. W lipcu 1918, po uwolnieniu z niewoli, wrócił do Kadry Pułku Piechoty Nr 100, gdzie po przeprowadzonej rehabilitacji został skierowany na dwumiesięczny urlop.

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. Służył w 15 Pułku Piechoty „Wilków” w Dęblinie. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 105. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przeniesiony do 1 Pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko dowódcy batalionu. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego Kursu 1930/32. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. Pełnił służbę na stanowisku szefa Wydziału Mobilizacji i Uzupełnień. W listopadzie 1934 został przeniesiony do 22 Pułku Piechoty w Siedlcach na stanowisko dowódcy batalionu. W 1939 pełnił służbę w DOK VIII w Toruniu na stanowisku szefa Wydziału Mobilizacji i Uzupełnień.

W styczniu 1944 został wyznaczony na stanowisko szefa Oddziału IV Kwatermistrzowskiego Komendy Głównej Armii Krajowej.

Był żonaty, miał dwie córki: Teresę (ur. 23 stycznia 1927) i Alicję (ur. 9 stycznia 1931).

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. W ewidencji cesarskiej i królewskiej Armii figurował jako August Waluś.

Przypisy

  1. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 300, 801.
  2. 1 2 3 Lista strat nr 326. k. u. k. Kriegsministerium, 1915-12-01, s. 5..
  3. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-14]..
  4. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-14]..
  5. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  6. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  7. 1 2 Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja ↓, s. 4.
  9. Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 46.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 133.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 31, 183.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 191.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 6.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 32, 799.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 405.
  17. Kolekcja ↓, s. 1, 2.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 258.
  19. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 524.
  20. 1 2 Ney-Krwawicz 1990 ↓, s. 466.
  21. Kolekcja ↓, s. 2.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 19 marca 1921, s. 481.
  23. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 32.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 13.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.