Augustinus Triumphus (także: Augustyn z Ankony; ur. ok. 1241 w Ankonie, zm. 2 kwietnia 1328 w Neapolu) – filozof, teolog, pisarz propapieski.

Wykształcenie i działalność naukowa

Do zakonu augustianów wstąpił ok. 1260. Od ok. 1270 studiował na uniwersytecie w Paryżu, gdzie uczęszczał na wykłady św. Tomasza z Akwinu i Bonawentury. Brał udział w soborze lyońskim w 1274. Ok. 1300 był wykładowcą na macierzystej uczelni, następnie nauczał teologii na uniwersytecie w Padwie. Był kaznodzieją w Neapolu na dworze Karola II i Roberta I.

Poglądy

Należał do głównych przedstawicieli tzw. teorii papiestwa (opcja papieska). Argumenty, jakich użył w Summa de potestate ecclesiastica (1326) były używane aż do XVI w., by podkreślać pozycję papiestwa wobec władzy świeckiej. Uważał, że to papież decyduje o tym, kto może być cesarzem. Stąd był on określany mianem „pomocnika papieża”. Augustyn uznawał władzę królów pogańskich, pod warunkiem, że wykonywali ją sprawiedliwie.

Recepcja w Polsce

Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego Benedykt Hesse w swoich poglądach teologicznych opierał się w głównej mierze m.in. na poglądach i pracach Augustyna. Obecnie jego dzieła są również obiektem zainteresowania wydawniczego.

Przypisy

  1. ↑ E. Gilson, Historia filozofii chrześcijańskiej w wiekach średnich, przeł. S. Zalewski, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1987, s. 690 ISBN 83-211-0453-3
  2. ↑ L. Magdziarek, Augustyn z Ankony, [w:] Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. 1, Lublin 2000, s. 410.
  3. 1 2 M. Rechowicz, Augustyn Triumphus OESA, [w:] Encyklopedia katolicka, t. 1, Lublin 1973, kol.1115.
  4. ↑ Stanisław Wielgus, Polska średniowieczna doktryna ius gentium, Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL, 1996, s. 61, ISBN 83-228-0563-2, OCLC 176945600.
  5. ↑ Praca powstała przy okazji sporu papieża Jana XXII z Janem z Jandum i Marsyliuszem z Padwy (zwolennikami króla niemieckiego, a potem cesarza Ludwika IV Bawarskiego), L. Magdziarek, Augustyn z Ankony, [w:] Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. 1, Lublin 2000, s. 411.
  6. ↑ W. Klausnitzer, Prymat papieża, „Roczniki Teologiczne”, 62, 2015, z. 9, s. 133-134.
  7. ↑ M. Markowski, Doktrynalne podstawy krakowskiego koncyliaryzmu średniowiecznego, „Folia Historica Cracoviensia”, 1999, vol. 6, s. 78.
  8. ↑ Stanisław Wielgus, Polska średniowieczna doktryna ius gentium, Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL, 1996, s. 40, ISBN 83-228-0563-2, OCLC 176945600.
  9. ↑ Z. Kuksewicz, Zarys filozofii średniowiecznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973, s. 513.
  10. ↑ S. Wielgus, Hesse Benedykt, [w:] Encyklopedia katolicka, t. 6, Lublin 1993, kol. 814.
  11. ↑ M. Ozorowski, Życie i działalność Benedykta Hessego, „Studia Teologiczne”, 16, 1998, s. 86.
  12. ↑ M. Socała, VI spotkanie edytorów, Lublin 1 października 2011 roku, „Roczniki Kulturoznawcze”, 4, 2017, nr 1, s. 174.

Bibliografia

  • L. Magdziarek, Augustyn z Ankony, [w:] Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. 1, Lublin 2000, s. 410-411.
  • M. Rechowicz, Augustyn Triumphus OESA, [w:] Encyklopedia katolicka, t. 1, Lublin 1973, kol.1115-1116.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.