August Gustaw Tysowski
pułkownik intendent
Data i miejsce urodzenia

12 września 1897
Perehińsko

Data i miejsce śmierci

17 sierpnia 1982
Francja

Przebieg służby
Lata służby

1914–1947

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

Dowództwo KOP

Stanowiska

szef intendentury

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa

Odznaczenia

August Gustaw Tysowski (ur. 12 września 1897 w Perehińsku, zm. 17 sierpnia 1982 we Francji) – pułkownik intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 12 września 1897 w Perehińsku, w ówczesnym powiecie dolińskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Jadwigi. Uczył się w gimnazjum w Stanisławowie.

Podczas I wojny światowej, w październiku 1914 wstąpił do Legionów Polskich i służył w szeregach 1 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym wcielony o armii Austro-Węgier i wysłany na front włoski. Tam zdezerterował i wrócił do kraju by włączyć się do walki o niepodległość w POW na Lubelszczyźnie.

Po zakończeniu wojny został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1918 ukończył Wyższą Szkołę Intendentury. 15 sierpnia 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 lipca 1919 podporucznikiem w piechocie. Pełnił wówczas służbę w Intendenturze 1 Dywizji Piechoty Legionów. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Intendenturze 2 Armii, a jego oddziałem macierzystym był Wojskowy Okręgowy Zakład Gospodarczy w Warszawie-Powązkach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 48. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy, a jego oddziałem macierzystym był nadal WOZG Nr I w Warszawie. W 1923 pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr I w Warszawie. 2 listopada 1923 został powołany do Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1923–1925. 31 marca 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 43. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. Z dniem 4 października 1925, po ukończeniu kursu, został przydzielony do 3 Okręgowego Szefostwa Intendentury w Grodnie. W 1932 służył w Szefostwie Intendentury Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. W listopadzie 1934 został w tym szefostwie przesunięty na stanowisko kierownika administracji pieniężnej. 27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 20. lokatą w korpusie oficerów intendentów. W marcu 1939 pełnił służbę w Dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie na stanowisku zastępcy szefa intendentury.

Brał udział w II wojnie światowej. Był wykładowcą Wyższej Szkoły Wojennej. Po wojnie mianowany Szefem Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Osiedlił się we Francji, gdzie aktywnie udzielał się w środowisku kombatanckim. Pełnił funkcję prezesa Głównej Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia Polskich Kombatantów-Federacji Światowej. Dosłużył się stopnia pułkownika. Zmarł 17 sierpnia 1982 we Francji.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Do 1934 w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Gustaw Tysowski ur. 12 września 1898”. W styczniu 1934 sprostowano imię i datę urodzenia na „August Gustaw Tysowski ur. 12 września 1897”.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 40.
  2. 1 2 Gustaw Tysowski ↓.
  3. 1 2 3 Z żałobnej karty ↓, s. 98.
  4. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 87 z 3 września 1919 roku, poz. 3037.
  5. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 492, 926.
  6. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 387.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1320.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 86, 1279.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 68 z 27 października 1923 roku, s. 727.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1160, 1366.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 179.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1201.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 137 z 28 grudnia 1925 roku, s. 746.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 773, 787.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 317, 460.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 256.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 72.
  18. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 919-920.
  19. ↑ M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  20. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 332.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 773.
  22. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 317.
  23. ↑ W Rocznikach Oficerskich 1923, 1924 oraz we wspomnieniu pośmiertnym z 1982 podawano trzykrotne odznaczenie Krzyżem Walecznych.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 20 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza”.
  25. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 242.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.