Portret Augusta Alexandra Klengla, mal. Carl Christian Vogel von Vogelstein | |
| Imię i nazwisko |
August Stephan Alexander Klengel |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
August Stephan Alexander Klengel (ur. 29 czerwca 1783 w Dreźnie, zm. 22 listopada 1852 tamże) – niemiecki pianista.
Życiorys
Początkowo był uczniem Johanna Petera Milchmeyera. W 1803 roku został uczniem Muzio Clementiego, któremu towarzyszył w podróży koncertowej przez kraje niemieckie do Petersburga, gdzie w latach 1805–1811 przebywał w charakterze prywatnego nauczyciela muzyki. W kolejnych latach koncertował w Paryżu, Londynie i Włoszech. Po powrocie do Drezna otrzymał w 1817 roku posadę nadwornego organisty. Do końca życia pozostał związany z rodzinnym miastem, poza krótkimi podróżami już go nie opuszczając.
Ceniony za życia jako organista, był jednym z pierwszych propagatorów muzyki Johanna Sebastiana Bacha. Jako wykonawca i kompozytor odwoływał się do tradycji dawnych mistrzów, stroniąc od nowatorstwa. Jego twórczość reprezentuje przykład neobarokowego kontrapunktu, ze względu na pomysłowość w wymyślaniu kanonów nadano mu przydomek Kanon-Klengel. W 1841 roku wydał w Dreźnie zbiór 24 kanonów fortepianowych pt. Les avantcoureurs. Był autorem zainspirowanych twórczością Bacha 48 kanonów i 48 fug we wszystkich tonacjach majorowych i minorowych, wydanych pośmiertnie w Lipsku w 1854 roku.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 104. ISBN 978-83-224-3303-4.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1902. ISBN 978-0-02-865528-4.
Linki zewnętrzne
- August Alexander Klengel – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project