| król Longobardów | |
| Okres | |
|---|---|
| Dane biograficzne | |
| Data śmierci | |
| Żona |
Rodelindis |
| Dzieci | |
Audoin, Alduin lub Auduin – król Longobardów w latach 546–565, który wprowadził Longobardów do Panonii.
Pod rządami Audoina Longobardowie zostali uznani jako foederati Bizantyńczyków (546), po podpisaniu traktatu z cesarzem Justynianem I, dającego im władzę w Panonii między rzekami Drawą a Sawą. W 547 doszło do konfliktu między Longobardami a sąsiadującymi z nimi od południa Gepidami. Jednakże zanim doszło do starcia, obie strony zawarły ze sobą porozumienie. Kolejny konflikt wybuchł w 549, ale i tym razem uniknięto walk ze względu na jakieś niewyjaśnione wydarzenie. Po dwuletnim rozejmie w 551 wojna między Longobardami a Gepidami wybuchła na nowo. Longobardów wsparły wojska bizantyńskie i wspólnie pokonały Gepidów, a Cesarstwo odzyskało tereny zajęte przez Gepidów w 540.
Począwszy od 551 Audoin był zobowiązany wysyłać oddziały na służbę do Narsesa w Italii przeciw Ostrogotom. W następnym roku (552) wysłał ponad 5000 mężczyzn, by pokonali Ostrogotów pod Busta Gallorum w Umbrii.
Audoin poślubił Rodelindę, przebywającą na terenie Bizancjum, córkę Hermanafryda, ostatniego króla Turyngów i Amalabergi, krewnej króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego. Zmarł w 563 lub 565. Jego następcą został jego syn Alboin, który wprowadził Longobardów do Italii.
Przypisy
- ↑ Paweł Diakon ↓, Historia Longobardów, I 22.
- 1 2 Strzelczyk 2014 ↓, s. 38.
- 1 2 Strzelczyk 2014 ↓, s. 39.
- ↑ Strzelczyk 2014 ↓, s. 40.
- ↑ Paweł Diakon ↓, Historia Longobardów, I 27.
Bibliografia
- Źródła
- Paweł Diakon: Historia rzymska. Historia Longobardów. Tłumaczenie i komentarz Ignacy Lewandowski. Warszawa: Instytut Wydawniczy "Pax", 1995. ISBN 83-21114520.
- Opracowania
- Jerzy Strzelczyk: Longobardowie. Ostatni z wielkiej wędrówki ludów. V–VIII wiek. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2014. ISBN 978-83-01-17837-6.