| Atrax robustus | |||
| Pickard-Cambridge, 1877 | |||
Atraks na piaszczystym podłożu | |||
Samica w obronnej postawie | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina |
Hexathelidae | ||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
atraks | ||
| Synonimy | |||
| |||
Atraks, podkopnik, potocznie ptasznik australijski (Atrax robustus) – gatunek średniej wielkości pająka, występującego w australijskich stanach Queensland i Nowej Południowej Walii, szczególnie często w okolicach Sydney.
Tryb życia
Buduje sieci w lejkowatym kształcie, przy wylocie węższej części lejka czyha na potencjalną ofiarę, bytuje w szczelinach skał, pod kamieniami i przy pniach drzew w rzadkich lasach eukaliptusowych, parkach i ogrodach; czasem wnika do domów, unika otwartych przestrzeni. Aktywny jest głównie o zmierzchu lub w nocy.
Pożywienie
Dietę tego pająka stanowią różne bezkręgowce i kręgowce np. pszczoły, karaluchy, owady, ślimaki, krocionogi, a czasami też żaby i inne małe kręgowce. Do polowania używa suchej, jedwabnej sieci w której łapane jest pożywienie. Po ukąszeniu ofiary, atraks zabiera ją do gniazda gdzie w spokoju ją konsumuje.
Reprodukcja
Samica po kopulacji składa od 90 do 120 zielonkawożółtych jaj.
Morfologia
Średniej wielkości pająk, osiągający długość ciała od 25 mm do 50 mm (z odnóżami długość pająka wynosi 6-7 cm). Posiada mocne i duże pazury jadowe. Ogólne ubarwienie czarne, bądź brązowe z połyskującym karapaksem.
Jad
Bardzo agresywny i niebezpieczny (osobniki męskie), zwykle uważany za najbardziej jadowitego pająka na świecie. Objawy kliniczne po ukąszeniu są wywoływane przez δ-heksatoksynę – peptyd zbudowany z 42 aminokwasów. Opóźnia on inaktywację bramkowanych napięciem kanałów sodowych, co powoduje masowe uwolnienie neuroprzekaźników z zakończeń neuronów układów somatycznego i autonomicznego. Atrax robustus atakuje również ludzi. Jego szczękoczułki są w stanie przebić nawet paznokieć człowieka. Istnieją zapisy 26 przypadków śmierci od ukąszeń pająków w Australii do roku 1979. Ukąszenia atraksa spowodowały co najmniej 14 przypadków śmierci (7 u dzieci). We wszystkich przypadkach, w których ustalono płeć pająka, okazało się, że ukąszenia spowodowały osobniki męskie (osobniki żeńskie są około 5 razy mniej jadowite niż męskie). Większość ofiar była w młodym wieku, chora lub niedołężna. Od momentu odkrycia antidotum (1979 r.) w Australii nie odnotowano żadnego przypadku śmierci spowodowanego jadem pająków.
Zastosowanie
Jedwab wytwarzany przez atraksy jest używany jako celownik w instrumentach optycznych.
Uwagi
- ↑ Wbrew potocznej nazwie „ptasznik australijski”, atraks nie jest ptasznikiem. Należy do rodziny Hexathelidae (dawniej był klasyfikowany w rodzinie Dipluridae), a nie ptasznikowatych (Theraphosidae).
Przypisy
- ↑ Atrax robustus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Norman I. Platnick: Hexathelidae. [w:] The World Spider Catalog, Version 13.0 [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2012-08-25]. (ang.).
- ↑ Atrax robustus - ptasznik australijski* - Terrarium, „Terrarium”, 16 lutego 2018 [dostęp 2018-09-26] (pol.).
- 1 2 3 4 5 Jason Fathallah, Atrax robustus [online], Animal Diversity Web [dostęp 2023-12-31] (ang.).
- 1 2 3 Sandy Steffany Pineda i inni, The lethal toxin from Australian funnel-web spiders is encoded by an intronless gene, „PLoS One”, 7 (8), 2012, art. nr e43699, DOI: 10.1371/journal.pone.0043699, PMID: 22928020, PMCID: PMC3425536 (ang.).
- 1 2 Geoffrey K. Isbister i inni, Funnel-web spider bite: a systematic review of recorded clinical cases, „The Medical Journal of Australia”, 182 (8), 2005, s. 407–411, PMID: 15850438 (ang.).
- ↑ Nicholson G, Graudins A. Spiders of medical importance in the Asia-Pacific: atracotoxin, latrotoxin and related spider neurotoxins. „Clin Exp Pharmacol Physiol”. 29 (9), s. 785–794, 2002. DOI: 10.1046/j.1440-1681.2002.03741.x. PMID: 12165044. (ang.).
- ↑ Redakcja, Pająki w Australii - czy są groźne? | AustralianLiving.pl, „AustralianLiving.pl”, 5 marca 2017 [dostęp 2017-07-02] (pol.).