Atle Skårdal
Data i miejsce urodzenia

17 lutego 1966
Lunde

Klub

Skade IL

Debiut w PŚ

21.01 1985, Wengen
(10. miejsce - kombinacja)

Pierwsze punkty w PŚ

21.01 1985, Wengen
(10. miejsce - kombinacja)

Pierwsze podium w PŚ

8.02 1986, Morzine (3. miejsce - zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Mistrzostwa świata
złoto Sierra Nevada 1996 Supergigant
złoto Sestriere 1997 Supergigant
srebro Morioka 1993 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
2. miejsce
1989/1990
2. miejsce
1990/1991
2. miejsce
1992/1993
Puchar Świata (Supergigant)
Mała Kryształowa Kula
1995/1996
3. miejsce
1990/1991

Atle Skårdal (ur. 17 lutego 1966 w Lunde) – norweski narciarz alpejski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywcza Małej Kryształowej Kuli.

Kariera

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 21 stycznia 1985 roku w Wengen, zajmując dziesiąte miejsce w kombinacji. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 8 lutego 1986 roku w Morzine, kończąc bieg zjazdowy na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Szwajcar Peter Müller i Austriak Leonhard Stock. Łącznie 26. razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym siedem zwycięstw: 20 stycznia 1990 roku w Kitzbühel, 17 marca 1990 roku w Åre, 15 grudnia 1990 roku w Val Gardena, 15 marca 1991 roku w Lake Louise oraz 27 lutego 1993 roku i 12 marca 1994 roku w Whistler był najlepszy w zjeździe, a 10 grudnia 1995 roku w Val d’Isère wygrał supergiganta. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej, drugie w klasyfikacji zjazdu i trzecie w klasyfikacji supergiganta. Ponadto w sezonach 1989/1990 i 1992/1993 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 1995/1996 wywalczył Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji supergiganta.

Na mistrzostwach świata w Morioce w 1993 roku zdobył srebrny medal w zjeździe, rozdzielając Ursa Lehmanna ze Szwajcarii i AJ Kitta z USA. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Sierra Nevada zwyciężył w supergigancie, wyprzedzając Szweda Patrika Järbyna i Kjetila André Aamodta z Norwegii. Wynik ten powtórzył podczas mistrzostw świata w Sestriere w 1997 roku, pokonując kolejnego rodaka, Lasse Kjusa i Austriaka Günthera Madera. W 1988 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było piętnaste miejsce w zjeździe. Brał także udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, zajmując między innymi szóste miejsce w supergigancie i dziewiąte w zjeździe.

W 1997 roku zakończył karierę.

W latach 2000-2005 trenował męską reprezentację Norwegii, a następnie był dyrektorem Pucharu Świata kobiet.

Jego żoną jest Karin Köllerer, mają dwoje dzieci.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
6. 15 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:59,63 +3,63 Pirmin Zurbriggen
DNF2 17 lutego 1988 Calgary Kombinacja 36,55 pkt - Hubert Strolz
DNF 21 lutego 1988 Calgary Supergigant 1:39,66 - Franck Piccard
9. 13 lutego 1994 Lillehammer Zjazd 1:45,75 +0,54 Tommy Moe
18. 15 lutego 1994 Lillehammer Kombinacja 3:17,53 +6,75 Lasse Kjus
6. 17 lutego 1994 Lillehammer Supergigant 1:32,53 +0,78 Markus Wasmeier

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
16. 3 lutego 1985 Bormio Zjazd 2:06,68 +2,57 Pirmin Zurbriggen
14. 5 lutego 1985 Bormio Kombinacja 7,67 pkt +97,37 pkt Pirmin Zurbriggen
25. 31 stycznia 1987 Crans-Montana Zjazd 2:07,80 +2,94 Peter Müller
12. 1 lutego 1987 Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt +61,55 pkt Marc Girardelli
23. 2 lutego 1987 Crans-Montana Supergigant 1:19,93 +4,73 Pirmin Zurbriggen
35. 4 lutego 1987 Crans-Montana Gigant 2:32,38 +10,64 Pirmin Zurbriggen
15. 3 lutego 1989 Vail Kombinacja 4,72 pkt +88,89 pkt Marc Girardelli
6. 6 lutego 1989 Vail Zjazd 2:10,39 +0,60 Hans-Jörg Tauscher
16. 8 lutego 1989 Vail Supergigant 1:38,81 +1,68 Martin Hangl
28. 9 lutego 1989 Vail Gigant 2:37,66 +9,64 Rudolf Nierlich
21. 23 stycznia 1991 Saalbach Supergigant 1:26,73 +3,82 Stephan Eberharter
6. 27 stycznia 1991 Saalbach Zjazd 1:54,91 +1,20 Franz Heinzer
23. 3 lutego 1991 Saalbach Gigant 2:29,94 +6,60 Rudolf Nierlich
2. 11 lutego 1993 Morioka Zjazd 1:32,06 +0,60 Urs Lehmann
1. 13 lutego 1996 Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 - -
23. 17 lutego 1996 Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 +2,99 Patrick Ortlieb
1. 3 lutego 1997 Sestriere Supergigant 1:29,68 - -
13. 8 lutego 1997 Sestriere Zjazd 1:51,11 +1,75 Bruno Kernen

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium w zawodach

  1. Morzine – 8 lutego 1986 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Kitzbühel – 20 stycznia 1990 (zjazd) – 1. miejsce
  3. Val d’Isère – 27 stycznia 1990 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Les Menuires – 30 stycznia 1990 (supergigant) – 3. miejsce
  5. Cortina d'Ampezzo – 4 lutego 1990 (zjazd) – 2. miejsce
  6. Åre – 17 marca 1990 (zjazd) – 1. miejsce
  7. Val Gardena – 14 grudnia 1990 (zjazd) – 3. miejsce
  8. Val Gardena – 15 grudnia 1990 (zjazd) – 1. miejsce
  9. Garmisch-Partenkirchen – 5 stycznia 1991 (zjazd) – 2. miejsce
  10. Aspen – 8 marca 1991 (zjazd) – 2. miejsce
  11. Lake Louise – 15 marca 1991 (zjazd) – 1. miejsce
  12. Lake Louise – 16 marca 1991 (zjazd) – 2. miejsce
  13. Val d’Isère – 8 grudnia 1991 (supergigant) – 2. miejsce
  14. Val Gardena – 14 grudnia 1991 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Whistler – 27 lutego 1993 (zjazd) – 1. miejsce
  16. Kvitfjell – 19 marca 1993 (zjazd) – 3. miejsce
  17. Saalbach – 6 stycznia 1994 (zjazd) – 3. miejsce
  18. Wengen – 23 stycznia 1994 (supergigant) – 3. miejsce
  19. Aspen – 5 marca 1994 (zjazd) – 2. miejsce
  20. Whistler – 12 marca 1994 (zjazd) – 1. miejsce
  21. Val d’Isère – 10 grudnia 1995 (supergigant) – 1. miejsce
  22. Valloire – 23 stycznia 1996 (supergigant) – 2. miejsce
  23. Happo One – 3 marca 1996 (supergigant) – 2. miejsce
  24. Val Gardena – 20 grudnia 1996 (zjazd) – 2. miejsce
  25. Chamonix – 11 stycznia 1997 (zjazd) – 2. miejsce
  26. Garmisch-Partenkirchen – 23 lutego 1997 (supergigant) – 3. miejsce

Przypisy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.