Assyrtiko
‘Assyrtiko’

Grono assyrtiko
Gatunek

winorośl właściwa
(Vitis vinifera)

Pochodzenie

Grecja (Morze Egejskie)

Identyfikator VIVC

726

Przeznaczenie owoców

wino

Kolor skórki

zielonożółty

Cechy uprawowe
Dojrzewanie

późne

Assyrtiko, assyritiko – jeden z najważniejszych greckich szczepów winorośli właściwej o białej skórce. Tradycyjna odmiana na wyspie Santoryn i pochodzi z niej albo innych wysp na Morzu Egejskim.

Charakterystyka

Odmiana jest dość plenna i rośnie bujnie. Krzewy są odporne na upał, mączniaka prawdziwego i rzekomego. Owoce assyrtiko dzięki wysokiej zawartości kwasu winowego utrzymują kwasowość mimo gorącego klimatu uprawy. Grube drewno, osłaniające również owoce chroni przed wiatrem, a grona są zwarte.

Badania genetyczne wskazały na bliskie pokrewieństwo z innymi odmianami charakterystycznymi dla Wysp Egejskich: gaidouria i platani.

Odmiana arseniko jest porażonym wirusem klonem assyrtiko.

Większość krzewów nie była przeszczepiana na inne podkładki i dzięki temu wiek korzeni niektórych z nich sięga (2012) nawet 500 lat.

Wina

Z assyrtiko wytwarza się lekkie, wytrawne, rześkie białe wina, o zauważalnej kwasowości i wysokiej jakości. Dobrze komponują się z prostymi potrawami z owoców morza. Stosunkowo łatwo utleniają się.

Terroir Santorynu pozwala na produkcję znakomitych win z assyrtiko, a krzewy odmiany zajmują 70% powierzchni winnic na wyspie. Białe wina są tam mocne i intensywne, silnie wytrawne, o zapachu cytrusów i nutach mineralnych i są objęte apelacją Santorini AO. Krzewy są tam tradycyjnie przycinane w formę koszyka w celu ochrony przed wiatrem. Z podsuszanych winogron produkuje się słodsze wino podobne do vin santo i określane na wyspie mianem liastos albo visánto.

W kupażach pojawiają się międzynarodowe odmiany sauvignon blanc i sémillon.

Rozpowszechnienie

Statystyki z 1989 wykazywały w Grecji 1128 ha winnic obsadzonych odmianą, dziesięć lat później, w 1999 – 1106 ha. W 2008 areał sięgał 1704 ha, co dawało assyrtiko trzecią lokatę w Grecji wśród odmian o jasnej skórce.

Poza Santorini assyrtiko jest uprawiane m.in. w Attyce, na Półwyspie Chalcydyckim i półwyspie Athos. Wchodzi także w skład win macedońskich apelacji Playies Melitona AO i Drama TI.

W 2012 assyrtiko było uprawiane tylko w Grecji.

Synonimy

Zarejestrowano następujące warianty nazwy: arcytico, asyrtico, asurtico, asyrtiko, assirtico, assyrtico, assiritiko.

Przypisy

  1. 1 2 3 Assyrtiko w bazie danych Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof. [dostęp 2014-12-28]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 61-62. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
  3. 1 2 3 Patrick Fiévez i inni, Kraje śródziemnomorskie, [w:] André Dominé, Wino, wyd. 2, Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 725-729, ISBN 978-83-7626-712-8 (pol.).
  4. 1 2 MacNeil 2001 ↓, s. 65.
  5. 1 2 MacNeil 2001 ↓, s. 613.
  6. 1 2 MacNeil 2001 ↓, s. 612.
  7. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 36.
  8. ↑ MacNeil 2001 ↓, s. 614.
  9. 1 2 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 283. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.).
  10. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 436.
  11. ↑ Statystyki w bazie danych Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof. [dostęp 2014-12-28]. (ang.).
  12. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 434.
  13. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 435.
  14. ↑ Stevenson 2005 ↓, s. 432.

Bibliografia

  • Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
  • Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.