Wulkan Asacza na północy (2003) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
1910 m n.p.m. |
| Dane wulkanu | |
| Rok erupcji |
Nieznany |
| Typ wulkanu |
Wulkan złożony |
| Aktywność | |
Położenie na mapie Kraju Kamczackiego | |
Położenie na mapie Rosji | |
| 52°21′18″N 157°49′37″E/52,355000 157,826944 | |
Asacza (ros. Асача) – wygasły wulkan złożony na półwyspie Kamczatka w Rosji.
Geografia
Masyw wulkaniczny w południowej części półwyspu Kamczatka w Rosji, ok. 90 km od Pietropawłowska Kamczackiego, na południowy zachód od wulkanów Mutnowskij i Goriełyj. Składa się z wulkanów powstałych w okresie od plejstocenu do holocenu, zajmując powierzchnię 300 km². Osiąga maksymalną wysokość 1910 m n.p.m.
Grupa obejmuje starszy geologicznie wulkan tarczowy Asacza, stratowulkan Żołtyj (ros. Жёлтый), młodszy stratowulkan Asacza i mniejszy stożek wulkaniczny Tumanow (ros. Туманов). Starszy wulkan Asacza znajduje się w centrum masywu i zajmuje powierzchnię 200–250 km². W jego północnej części leży młodszy stratowulkan Asacza zwieńczony kraterem. We wschodniej, prawie szczytowej części stratowulkanu powstał andezytowy stożek wulkaniczny Tumanow. W południowo-wschodniej części masywu leży stratowulkan Żełtyj. Po bokach wulkanów Asacza znajduje się dziesięć kopuł wulkanicznych (o średnicy od 0,5 do 1 km), powstałych przede wszystkim w plejstocenie. Z wczesnego holocenu pochodzą bazaltowe stożki żużlowe wzdłuż zachodnich i południowych zboczy kompleksu. U południowego podnóża masywu znajdują się źródła termalne.
Masyw leży w obrębie parku przyrody „Wulkany Kamczatki” (do 2010 roku na terenie parku przyrody „Jużno-Kamczatskij”) – a od 1996 roku znajduje się na obszarze wpisanym na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO pod nazwą „Wulkany Kamczatki”.
Aktywność
Wulkan uznawany jest za wygasły – nie odnotowano żadnych jego erupcji w holocenie.
W 1983 roku w rejonie Żołtyja miały miejsca liczne trzęsienia ziemi, które zwykle towarzyszą magmie podnoszącej się z głębi ziemi na jej powierzchnię. Może to sugerować, że wulkan obudzi się w niedalekiej przyszłości.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Global Volcanism Program. Department of Mineral Sciences. National Museum of Natural History. Smithsonian Institution: Asacha. 2017. [dostęp 2022-01-09]. (ang.).
- Природный парк «Вулканы Камчатки»: История создания парка. [w:] vulcanikamchatki.ru [on-line]. [dostęp 2022-01-09]. (ros.).
- Семенов, В. А.: Вулкан Асача (гора Асача, Asacha Volcano) и вулкан Желтый (гора Желтая, Zhelty Volcano). [w:] www.kamchatsky-krai.ru [on-line]. 2008. [dostęp 2022-01-09]. (ros.).
- Siebert, Lee; Simkin, Tom; Kimberly, Paul: Volcanoes of the World. University of California Press, 2011, s. 134–144. ISBN 978-0-520-94793-1. [dostęp 2022-01-09]. (ang.).