Artur Pollak
podpułkownik piechoty
Pełne imię i nazwisko

Artur Engelbert Pollak

Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1896
Borynicze

Data śmierci

po 5 czerwca 1945

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

146 Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Artur Engelbert Pollak (ur. 1 kwietnia 1896 w Boryniczach, zm. po 5 czerwca 1945) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 1 kwietnia 1896 w Boryniczach, w ówczesnym powiecie bóbreckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Rajmunda, asystenta tamtejszej c. k. Dyrekcji Kolei Państwowych i Marii z Jadamusów. W 1903 rozpoczął naukę w szkole powszechnej w Stanisławowie, a od 1907 kontynuował ją w Wojskowej Szkole Realnej Niższej w Fischau koło Wiednia. W 1911 wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty we Lwowie. 27 czerwca 1914 został przyjęty do Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. Pułk Piechoty Nr 55. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 25 sierpnia 1915, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1917 w korpusie oficerów piechoty. Od 15 października 1914 dowodził kompania strzelecką. 9 lutego 1915 w Karpatach został lekko ranny, a 9 maja tego roku pod Sanokiem ciężko ranny. Od 5 maja 1917 na froncie włoskim dowodził kompanią szturmową i krótko batalionem szturmowym. Należał do tajnej organizacji „Wolność”.

7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1917 i przydzielony do 12 Pułku Piechoty. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.

Latem 1921 został przeniesiony do 17 Pułku Piechoty w Rzeszowie i przydzielony do Dowództwa Obozu Internowanych Nr 1 w Krakowie-Dąbiu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 468. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został przeniesiony do 48 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Stanisławowie na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy II batalionu. W 1922 zdał maturę w Państwowym Gimnazjum w Stanisławowie. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 138. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1927 został przeniesiony do 33 Pułku Piechoty w Łomży na stanowisko kwatermistrza. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu, a w czerwcu 1934 na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. W sierpniu 1935 został przeniesiony do 6 Pułku Strzelców Podhalańskich w Samborze na stanowisko kwatermistrza. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przeniesiony do 13 Pułku Piechoty w Pułtusku na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Ukończył kurs dowódców pułków w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Latem 1939 został przeniesiony na takie samo stanowisko w 27 Pułku Piechoty w Częstochowie. Następnie objął dowództwo nad batalionami 146 Pułku Piechoty, mobilizowanymi w Piotrkowie.

30 maja 1945 wrócił do Polski, a 5 czerwca tego roku zarejestrował w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Kraków Powiat.

Był żonaty z Elżbietą z Geislerów, z którą miał córkę Janinę Marię (ur. 27 października 1926).

Ordery i odznaczenia

austriackie

Uwagi

  1. ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imion mjr. Artura Pollaka z „Artur” na „Artur Engelbert”.
  2. ↑ Artur Pollak w wypełnionym kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militari podał dwie nazwy miejsca urodzenia: Borynicze i Borenicze, w powiecie bóbreckim.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 25.
  2. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 5.
  3. 1 2 Kolekcja 2 ↓, s. 2.
  4. ↑ Szematyzm 1897 ↓, s. 553.
  5. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3, 5.
  6. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 110, 376.
  7. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 115, 495.
  8. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 154, 634.
  9. 1 2 3 4 5 Kolekcja 2 ↓, s. 3.
  10. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  11. 1 2 Kolekcja ↓, s. 4.
  12. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 78 z 19 lipca 1919, poz. 2579, 2603.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920, s. 778.
  14. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 70, 825.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921, s. 1172.
  16. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 45.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922, s. 549.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 260, 408.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 240, 351.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925, s. 271.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924, s. 734.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927, s. 145.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 49, 175.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 210.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 27, 563.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 150.
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935, s. 97.
  28. ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 376.
  29. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 15, 562.
  30. ↑ Jarno 2001 ↓, s. 345.
  31. ↑ Kolekcja 2 ↓, s. 3, 6.
  32. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  33. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  34. ↑ Mucha 1928 ↓, s. 30.
  35. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 27.
  36. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96.
  37. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1937, s. 2.
  38. ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260.
  39. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 375.
  40. 1 2 3 4 Kolekcja 2 ↓, s. 5.
  41. 1 2 3 Ranglisten 1918 ↓, s. 634.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.