Armide (SD2)

„Armide”
Klasa

okręt podwodny

Typ

Armide

Historia
Stocznia

Schneider, Chalon-sur-Saône

Położenie stępki

1912

Wodowanie

lipiec 1915

Zamówiony dla  Dai-Nippon Teikoku Kaigun
Nazwa

№ 14

 Marine nationale
Nazwa

„Armide”

Wejście do służby

czerwiec 1916

Wycofanie ze służby

lipiec 1932

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu


457 ton
670 t

Długość

56,2 m

Szerokość

5,2 m

Zanurzenie

3 m

Rodzaj kadłuba

dwukadłubowy

Napęd
2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 2200 KM
2 silniki elektryczne o łącznej mocy 900 KM
2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu


17,5 węzła
11 w.

Zasięg

powierzchnia: 2600 Mm przy 11 w.
zanurzenie: 160 Mm przy 5 w.

Uzbrojenie
8 torped; 1 działo kal. 47 mm
Wyrzutnie torpedowe

6 × 450 mm

Załoga

31

Armide (SD2) – francuski okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, jednostka prototypowa swojego typu. Pierwotnie została zamówiona w 1912 roku przez Japońską Cesarską Marynarkę Wojenną, jednak została podczas budowy zarekwirowana przez rząd Francji. Okręt został zwodowany w lipcu 1915 roku w stoczni Schneidera w Chalon-sur-Saône, a do służby w Marine nationale wszedł w czerwcu 1916 roku. Jednostka służyła na Morzu Śródziemnym, a z listy floty została skreślona w lipcu 1932 roku.

Projekt i budowa

Okręt zamówiony został w roku 1911 przez Japońską Cesarską Marynarkę Wojenną. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf. Okręt, który miał otrzymać w Japonii numer 14 (№ 14, jap. 第14号艦), został 3 czerwca 1915 roku zarekwirowany przez rząd francuski.

„Armide” zbudowana została w stoczni Schneidera w Chalon-sur-Saône. Stępkę okrętu położono w 1912 roku, został zwodowany w lipcu 1915 roku, a do służby w Marine nationale przyjęto go w czerwcu 1916 roku. Nazwa nawiązywała do postaci z eposu „Jerozolima wyzwolona” – Armidy. Jednostka otrzymała numer burtowy SD2.

Dane taktyczno–techniczne

„Armide” była średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 56,2 metra, szerokość 5,2 metra i zanurzenie 3 metry. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 457 ton, a w zanurzeniu 670 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne Schneider-Carels o łącznej mocy 2200 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Schneider o łącznej mocy 900 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 17,5 węzła na powierzchni i 11 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2600 Mm przy prędkości 11 węzłów (lub 900 Mm przy 13 węzłach) w położeniu nawodnym oraz 160 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.

Okręt wyposażony był w sześć wyrzutni torped kalibru 450 mm: dwie wewnętrzne na dziobie i cztery zewnętrzne, z łącznym zapasem 8 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 47 mm L/50 M1902.

Załoga okrętu składała się z 31 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

„Armide” podczas wojny pływała w składzie 3. Flotylli Okrętów Podwodnych z bazą w Mudros. Po wojnie nadal służyła na Morzu Śródziemnym. Jednostkę skreślono z listy floty w lipcu 1932 roku.

Uwagi

  1. ↑ Według Navypedii jednostka została zarekwirowana 30 maja 1917 roku.
  2. ↑ Według P.E. Fontenoya wodowanie okrętu odbyło się 11 listopada 1913 roku.
  3. ↑ Według Navypedii jednostka posiadała 4 wewnętrzne wyrzutnie dziobowe i 2 zewnętrzne.
  4. ↑ Według J. Gozdawy-Gołębiowskiego i T. Wywerki Prekurata okręt był uzbrojony w działo kal. 37 mm.
  5. ↑ Według P.E. Fontenoya okręt wycofano ze służby 27 sierpnia 1935 roku.

Przypisy

  1. 1 2 Ivan Gogin: "Schneider-Laubeuf" 3 class submarines (1917-1920). Navypedia. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 212.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 86.
  4. 1 2 N. Polmar, Dorr B. Carpenter: Submarines of the Imperial Japanese Navy 1904-1945. London: 1986, s. 76.
  5. 1 2 3 4 5 6 Ivan Gogin: ARMIDE submarines (1916-1917). Navypedia. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).
  6. ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 198.
  7. 1 2 3 4 5 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 162.
  8. 1 2 3 4 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 160.
  9. ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 537.
  10. ↑ Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).

Bibliografia

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: ARMIDE submarines (1916-1917). Navypedia. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).
  • Ivan Gogin: "Schneider-Laubeuf" 3 class submarines (1917-1920). Navypedia. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).
  • Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
  • Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
  • John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
  • Norman Polmar, Dorr B. Carpenter: Submarines of the Imperial Japanese Navy 1904-1945. London: Conway Maritime Press, 1986. ISBN 0-85177-396-6. (ang.).
  • Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2017-03-17]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.