L-Arginina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C6H14N4O2

Masa molowa

174,20 g/mol

Wygląd

biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja
Numer CAS

74-79-3
7675-83-4 (asparaginian)
1119-34-2 (chlorowodorek)

PubChem

6322

DrugBank

DB00125

Podobne związki
Pochodne

cytrulina, fosfoarginina (fosfagen bezkręgowców)

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

A05BA01, B05XB01, V03AF11

Arginina, skr. Arg, R – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów kodowanych przez DNA. Obecność grupy guanidynowej w cząsteczce jest przyczyną jej zasadowego charakteru. W organizmach żywych uczestniczy w przemianach azotowych: przenoszeniu azotu w mocznikowym cyklu Krebsa oraz w syntezie kreatyniny. Występuje naturalnie w białkach jąder komórkowych i komórek rozrodczych (histonach). Stanowi około 80% białka protaminy. Bywa zaliczana do aminokwasów endogennych lub egzogennych. Jest też określana jak „względnie egzogenna”. Poziom jej biosyntezy jest zależny od spożywania wystarczających ilości jej naturalnych prekursorów – proliny i kwasu glutaminowego.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Arginine, [w:] ChemIDplus, United States National Library of Medicine [dostęp 2022-02-06] (ang.).
  2. 1 2 3 Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 40, ISBN 83-7183-240-0.
  3. ↑ L-Arginina, karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 16 stycznia 2020, numer katalogowy: 11009 [dostęp 2022-02-06]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. 1 2 Encyklopedia popularna, Tom I. Wyd. II. Warszawa: PWN, 1983, s. 141. ISBN 83-01-00000-7.
  5. ↑ Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 21, ISBN 978-83-01-16529-1.
  6. 1 2 Mała encyklopedia medycyny, Tom I. Wyd. IV. Warszawa: PWN, 1988, s. 53. ISBN 83-01-08835-4.
  7. ↑ Arginina. Słownik terminów biologicznych PWN. [dostęp 2012-05-17].
  8. ↑ Lubert Stryer: Biochemia. Wyd. 1. Warszawa: PWN, 1986, s. 505. ISBN 83-01-00140-2.
  9. ↑ P.J. Reeds. Dispensable and indispensable amino acids for humans. „J Nutr”. 130 (7), s. 1835S-1840S, 2000. PMID: 10867060.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.