Argenna patula
(Simon, 1874)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

pajęczaki

Rząd

pająki

Rodzina

ciemieńcowate

Podrodzina

Dyctininae

Rodzaj

Argenna

Gatunek

Argenna patula

Synonimy
  • Dictyna albopunctata Menge, 1869 (nomen oblitum)
  • Argenna albopunctata (Menge, 1869)
  • Dictyna patula Simon, 1874
  • Lethia patula (Simon, 1874)
  • Protadia patula (Simon, 1874)
  • Dictyna crassipalpis Dahl, 1883
  • Argenna crassipalpis (Dahl, 1883)
  • Argenna lendlii Kulczyński, 1891

Argenna patulagatunek pająka z rodziny ciemieńcowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1869 roku przez Antona Menge jako Dictyna albopunctata, jednak nazwa ta stanowi nomen oblitum. Ponownie opisany został w 1874 roku przez Eugène’a Simona jako Dictyna patula i to ten epitet gatunkowy jest uznawany. Do rodzaju Argenna przeniósł go w 1883 roku Philipp Bertkau.

Morfologia

Samce osiągają od 2,1 do 3,1 mm, a samice od 2,3 do 4,5 mm długości ciała. Karapaks zmierzony u 35 samców miał od 1,03 do 1,61 mm długości i od 0,83 do 1,2 mm szerokości, a u 40 samic od 1 do 1,55 mm długości i od 0,73 do 1,15 mm szerokości. Ubarwienie karapaksu może być od czerwonobrązowego przez ciemnobrązowe do czarnego. Ciemnobrązowe szczękoczułki mają trzy zęby na przedniej i dwa na tylnej krawędzi. Sternum ma kolor żółtobrązowy do ciemnobrązowego. Odnóża są jasnożółtobrązowe do rudobrązowych. Opistosoma (odwłok) ma wierzch szarawobrązowy lub ciemnoszary z dwoma rzędami białych kropek.

Nogogłaszczki samca mają golenie wyraźnie dłuższe niż szersze i o niskiej, silnie poszerzonej w części odsiebnej apofizie retrolateralnej. Ponadto aparat kopulacyjny cechują: długi i osadzony prolateralnie embolus o schodkowym wierzchołku oraz zaopatrzony w podłużny rowek i zakrzywioną, spiczastą i pozbawioną kikutowatego wyrostka ostrogę konduktor. Samica ma płytkę płciową z parą nieowłosionych i niecałkowicie otoczonych włoskami przedsionków rozdzielonych przez owłosioną przegrodę oraz otworami kopulacyjnymi położonymi w najgłębszych częściach przedsionków. Przewody kopulacyjne są bardzo wąskie na odcinkach dystalnych, a kształt zbiorników nasiennych jest prostokątny.

Występowanie i ekologia

Pająk znany z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Danii, Szwecji, Finlandii, Austrii, Włoch, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Albanii, Grecji, Rosji, Algierii, Azerbejdżanu, Kirgistanu i Chin. Zasiedla łąki, bagna, solniska i wybrzeża morskie. Bytuje pod drobnymi szczątkami organicznymi. Dojrzałe samice spotyka się przez cały rok, zaś samce od kwietnia do początku lipca.

Przypisy

  1. A. Menge. Preussische Spinnen. III. Abtheilung. „Schriften der Naturforschenden Gesellschaft in Danzig (N. F.)”. 2, s. 219-264, 1869.
  2. 1 2 Gen. Argenna. [w:] World Spider Catalogue [on-line]. World Spider Catalog Association, 2018. [dostęp 2020-07-16].
  3. E. Simon: Les arachnides de France. Paris: 1874.
  4. P. Bertkau. Über die Gattung Argenna Thor. und einige anderen Dictyniden. „Archiv für Naturgeschichte”. 49, s. 374-382, 1883.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 S. Almquist. Swedish Araneae, part 2--families Dictynidae to Salticidae. „Insect Systematics & Evolution, Supplement”. 63, s. 285-601, 2006.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Argenna patula. [w:] Araneae. Spiders of Europe. Version 07.2018 [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2018-08-03].
  7. Argenna patula. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2020-07-16].
  8. 1 2 3 Jerzy Prószyński, Wojciech Staręga, Katalog Fauny Polski Tom 16. Część XXXIII. Pająki – Aranei., „Katalog Fauny Polski”, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.