| pułkownik | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Arcził Siemionowicz Majsuradze, ros. Арчил Семёнович Майсурадзе (ur. 1911, zm. 1950) – radziecki oficer, polityk.
Życiorys
Arcził Siemionowicz Majsuradze urodził się w 1911. Z pochodzenia był Gruzinem. Osierocony w dzieciństwie związał się z wojskiem. W wieku 15 lat uczył się w szkole piechoty, a mając 19 lat służył na granicy.
Został Deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR I kadencji (jako jeden z najmłodszych wiekiem) i delegatem na XVII i XVIII Zjazdy Partii (WKP(b)). Był członkiem rządu. Zamieszkiwał przy szosie leningradzkiej w Moskwie.
Podczas II wojny światowej służył w Armii Czerwonej w trakcie walk wielkiej wojny ojczyźnianej i na froncie wschodnim. W 1942 w randzie starszego komisarza batalionowego pełnił stanowisko komisarza Samodzielnej Brygady Piechoty Zmotoryzowanej o Specjalnym Przeznaczeniu (w oddziałach tej jednostki służbę odbywali czekiści-zwiadowcy, oficerowie wcześniej walczący w Hiszpanii, zagraniczni komuniści z państw zajętych przez III Rzeszę, przedwojenni sportowcy radzieccy, np. bracia Znamienscy, robotnicy oraz studenci z Moskwy). Formalnie był wówczas oficerem Wojsk Ochrony Pogranicza. W sierpniu 1942, po decyzji o tworzeniu na Syberii i Uralu, armii formowanej z jednostek WOP i wojsk wewnętrznych, został mianowany komisarzem dywizji. Następnie, w Nowosybirsku objął stanowisko zastępcy dowódcy dywizji do spraw politycznych, wkrótce potem połączone ze stanowiskiem szefa wydziału politycznego. Został oficerem sformowanej na początku 1943 roku 140 Syberyjskiej Dywizji Piechoty, wraz z którą wyruszył do walk na froncie wschodnim. Jego podkomendnym w obu ww. jednostkach był Emil Kardin. Majsuradze był ranny, zapadł na egzemę nerwową
Później awansowany na stopień pułkownika. Po wojnie służył w Głównym Zarządzie Politycznym.
Zmarł w 1950 w szpitalu w Moskwie. Został pochowany przy 26 alei na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie. Jego żona nosiła zdrobniałe imię Dusia.
Uwagi
- ↑ Emil Kardin podał, że w nekrologu w czasopiśmie „Krasnaja Zwiezda” podano rok urodzenia 1910, jednak on sam podał faktyczny rok urodzenia 1911. Majsuradze wstępując do wojska miał dodać sobie jeden rok, aby okazać się starszym.
Przypisy
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 93-94, 110.
- 1 2 3 Kardin 1978 ↓, s. 95.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 12.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 9, 95.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 95-96.
- 1 2 3 4 Kardin 1978 ↓, s. 96.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 7-8.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 9.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 10, 12.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 12, 110.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 15, 18.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 7-12.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 96-97.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 110.
- ↑ Kardin 1978 ↓, s. 93, 101.
Bibliografia
- Emil Kardin: Odsłonięte skrzydło. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.