Apostoł krystynopolski – XII-wieczny manuskrypt, zawierający tzw. apostoł w języku staro-cerkiewno-słowiańskim. Powstał na obszarze południowo-zachodniej Rusi. W warstwie językowej zawiera liczne neologizmy i zmiany leksykalne, odbiegając znacząco od pierwotnego staro-cerkiewno-słowiańskiego przekładu Biblii. Nazwa manuskryptu pochodzi od miejsca jego odkrycia w Krystynopolu.

Manuskrypt składa się z 299 kart. Większość z nich przechowywana jest w Muzeum Historycznym we Lwowie, z wyjątkiem pierwszych 8, które znajdują się w Narodowej Bibliotece Ukrainy im. W. Wiernadskiego w Kijowie. Tekst wydany został przez Emila Kałużniackiego (1896) i Serhija Masłowa (1910). Warstwę językową manuskryptu badał Ołeksandr Kołessa (1923).

W 2007 roku dzięki pieniądzom przekazanym przez ambasadę USA przeprowadzono renowację manuskryptu.

Przypisy

  1. ↑ Słownik starożytności słowiańskich. T. 1, cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1962, s. 43.
  2. 1 2 Кристинопольський Апостол. Львівський історичний музей. [dostęp 2013-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-26)]. (ukr.).
  3. ↑ Horodyshche Apostolos. Internet Encyclopedia of Ukraine. [dostęp 2013-11-21]. (ukr.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.