Apostoł eniński – pisany cyrylicą manuskrypt z XI wieku, będący najstarszym znanym lekcjonarzem Nowego Testamentu w przekładzie na język staro-cerkiewno-słowiański. Odkryty został w 1960 roku w trakcie remontu cerkwi św. Paraskiewy we wsi Enina koło Kazanłyku w Bułgarii. Obecnie znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej Bułgarii w Sofii.

Z manuskryptu zachowało się zaledwie 39 kart, miejscami mocno uszkodzonych. Zachowane fragmenty zawierają czytania liturgiczne od 35. niedzieli po Pięćdziesiątnicy do Wielkiej Soboty i od 1 września do 3 października. Wydanie krytyczne tekstu ogłosili Kirił Mirczew i Christo Kodow (Енински Апостол. Старобългарски паметник от XI век, София 1965). W 1983 roku wydano facsimile.

W roku 2011 Apostoł eniński został wpisany na listę UNESCO Pamięć Świata.

Przypisy

  1. ↑ Г. А. Турбин, С.Г. Шулежкова: Старославянский язык. Учебное пособие. Москва: Флинта, 2011, s. 34.
  2. 1 2 Leszek Moszyński: Wstęp do filologii słowiańskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 169.
  3. 1 2 Фразеологический словарь старославянского языка. Москва: Флинта, 2011, s. 12.
  4. ↑ Искра Христова-Шомова: Служебният апостол в славянската ръкописна традиция. T. 1: Изследване на библейския текст. София: Университетско издателство „Св. Климент Охридски“, 2004, s. 25.
  5. ↑ Enina Apostolos, Old Bulgarian Cyrillic manuscript (fragment) of the 11th century. unesco.org. [dostęp 2013-11-17]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.