Apolinary Żebrowski
podpułkownik uzbrojenia
Data i miejsce urodzenia

20 grudnia 1892
Barbarów

Data śmierci

7 marca 1973

Przebieg służby
Lata służby

do 1947

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Inst. Badań Mat. Uzbr.
Kier. Zaop. Uzbr.
Dep. Uzbr. MSWojsk.

Stanowiska

zastępca szefa departamentu

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Apolinary Żebrowski (ur. 20 grudnia 1892 w Barbarowie, zm. 7 marca 1973) – inżynier, konstruktor uzbrojenia lotniczego, podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego.

Życiorys

Syn Antoniego i Leokadii ze Szpiganowiczów, urodził się w Barbarowie n. Prypecią, w powiecie mozyrskim. W 1911 roku ukończył gimnazjum w Homlu, w 1915 roku Konstantynowską Szkołę Artylerii w Petersburgu. Od grudnia 1914 do grudnia 1917 roku w wojsku rosyjskim, a od stycznia 1919 roku w Wojsku Polskim. W czasie wojny z bolszewikami walczył jako dowódca plutonu w 8 baterii 3 pułku artylerii polowej Legionów. 1 czerwca 1921 roku, w stopniu porucznika, nadal pełnił służbę w 3 pułku artylerii polowej Legionów. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 455. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był wciąż 3 pap Leg.

W latach 1923–1924 był odkomenderowany na Politechnikę Warszawską, pozostając oficerem 3 pap Leg. w Zamościu. Po ukończeniu w 1926 roku studiów na wydziale mechanicznym pełnił służbę w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia w Warszawie. Przeniesiony z korpusu oficerów artylerii do korpusu oficerów uzbrojenia. 18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. We wrześniu 1933 roku został przeniesiony do Centrali Odbiorczej Materiałów Uzbrojenia Kierownictwa Zaopatrzenia Uzbrojenia w Warszawie na stanowisko głównego rzeczoznawcy. 1 października 1934 roku został przydzielony do Departamentu Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko pełniącego obowiązki zastępcy szefa departamentu. 27 czerwca 1935 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. Jesienią 1936 roku został wyznaczony na stanowisko I zastępcy szefa Departamentu Uzbrojenia MSWojsk. i pozostał na tym stanowisku do września 1939 roku. Od 1931 roku obowiązki służbowe łączył z pracą dydaktyczną na Politechnice Warszawskiej, w której prowadził wykłady i kierował Katedrą Konstrukcji Amunicji Wydziału Mechanicznego. 18 września 1939 roku w Śniatynie przekroczył granicę z Rumunią.

26 września 1946 roku został pozbawiony obywatelstwa polskiego razem z 75 oficerami, którzy wstąpili do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Po II wojnie światowej pozostał na emigracji, mieszkał w Argentynie i pracował w tamtejszym przemyśle zbrojeniowym

Pułkownik Żebrowski był konstruktorem bomby lotniczej wz. 31 i bomby ślepej wz. 31.

Apolinary Żebrowski od 1921 roku był żonaty z Aliną Wirpsz, miał dwoje dzieci. Jego szwagrem był pułkownik Henryk Picheta.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Informacja na stronie nekrologi-baza.pl
  2. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-07-12].
  3. ↑ Sobolewski 1931 ↓, s. 18, 35.
  4. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 282, 969.
  5. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 200.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 719, 820.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 642, 744.
  8. 1 2 3 4 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 853. [dostęp 2020-07-12].
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 441, 504.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 297, 847.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 50.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 203.
  13. 1 2 3 Żebrowski 1939 ↓, s. 265.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 270.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 66.
  16. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 352, 439.
  17. ↑ Żebrowski 1939 ↓, s. 335.
  18. ↑ Rada Dziedzictwa Archiwalnego. Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Polskie instytucje zagranicą. Przewodnik po zbiorach archiwalnych, opracowała Anna Krochmal, Warszawa 2004
  19. ↑ Żebrowski 1939 ↓, s. 335-336.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921 roku, s. 991.
  21. ↑ Myrek 1928 ↓, s. 31.
  22. ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  23. ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 101 „za zasługi na polu rozwoju przemysłu wojennego”.
  24. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 297.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Karol Myrek: Zarys historii wojennej 3-go Pułku Artylerii Polowej Legionów. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
  • Adam Popiel: Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918–1939. Warszawa: Wydawnictwo SIGMA NOT, 1991. ISBN 83-85001-37-9.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Kazimierz Sobolewski: Zarys historii wojennej 27-go Pułku Artylerii Polowej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1931, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
  • Apolinary Żebrowski: Relacja. [w:] B.I.12d [on-line]. IPMS, 1939-12-30. [dostęp 2019-05-15].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.