Antonia – rzymska arystokratka, córka lub wnuczka Marka Antoniusza Oratora.

Została porwana przez piratów cylicyjskich w trakcie podróży z Rzymu do wiejskiej rezydencji (willi) swego ojca. Odzyskała wolność po wypłaceniu przez rodzinę wysokiego okupu. Wydarzenie to wywołało znaczne wzburzenie wśród Rzymian. Wiadomość o nim przekazał Plutarch w żywocie Pompejusza (Żywoty równoległe, Pompejusz 24,6). W ślad za jego relacją powszechnie przyjmuje się, że jej ojcem był Marek Antoniusz Orator, a samo porwanie miało miejsce wkrótce po jego triumfie z okazji zwycięskiej kampanii podjętej przeciw cylicyjskim piratom, przeprowadzonej w 102 roku p.n.e.

O porwaniu Antonii wspominał także Cyceron w mowie pro Lege Manilia, zaś później Appian z Aleksandrii. Wzmianki pierwszego z tych autorów stały się podstawą do zaproponowania przez J.H. D’Armsa innej identyfikacji pochodzenia arystokratki, która miała nie być córką Oratora, lecz jego syna Marka Antoniusza Kretyka i jego drugiej żony Julii. Cyceron mógł znać bezpośrednio Antonię, jak i całą sprawę jej porwania, stąd jego świadectwo wydaje się bardziej wiarygodne od Plutarcha, który najpewniej pomylił Kretyka z jego bardziej słynnym ojcem (lub też powtórzył pomyłkę za źródłami do których miał dostęp). Prawdopodobnie uprowadzenie miało miejsce między śmiercią Kretyka po jego kampanii przeciw piratom a uchwalaniem lex Gabinia, czyli między rokiem 71 a 67 p.n.e., w rejonie miasta Misenum. Niewykluczone, że wielkie długi syna Kretyka, Marka Antoniusza, wedle Cycerona i Plutarcha wynikające z jego hulaszczego trybu życia, przynajmniej częściowo były skutkiem uiszczenia piratom okupu za Antonię.

Przypisy

  1. ↑ Łoposzko 1994 ↓, s. 170–171.
  2. ↑ Tansey 2010 ↓, s. 656.
  3. ↑ Łoposzko 1994 ↓, s. 170.
  4. ↑ Souza 2008 ↓, s. 128.
  5. ↑ Souza 2008 ↓, s. 130, przyp. 34; Tansey 2010 ↓, s. 656.
  6. ↑ Tansey 2010 ↓, s. 657–658.

Bibliografia

  • Tadeusz Łoposzko: Starożytni piraci Morza Śródziemnego. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 1994. ISBN 83-227-0665-0.
  • Philip de Souza: Piraci w świecie grecko-rzymskim. Jerzy Lang (tłum.). Zakrzewo: Wydawnictwo Replika, 2008. ISBN 978-83-60383-51-3.
  • Patrick Tansey. Antonia and the pirates. „The Classical Quarterly”. Vol. 60, No. 2, s. 656–658, 2010. ISSN 0009-8388. 
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.