Antoni Pecha
podpułkownik saperów
Data i miejsce urodzenia

12 września 1897
Andrychów

Data i miejsce śmierci

5 lutego 1969
Kraków

Przebieg służby
Lata służby

1917–1952

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
ludowe Wojsko Polskie

Jednostki

4 Brygada Saperów
2 Brygada Saperów
Szefostwo Saperów
Szkoła Podchorążych Piechoty
Wyższa Szkoła Wojenna
4 batalion saperów
5 batalion saperów
65 batalion saperów

Stanowiska

dowódca kompanii szkolnej
kwatermistrz
zastępca dowódca batalionu
dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Antoni Pecha (ur. 12 września 1897 w Andrychowie, zm. 5 lutego 1969 w Krakowie) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 12 września 1897 roku w Andrychowie. Ukończył 7 klas szkoły realnej w Żywcu, gdzie w 1914 roku zdał maturę. Studiował w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu i Szkołę Politechniczną we Lwowie do 1916 roku. W 1917 roku ukończył Oficerską Szkołę Pionierów w Klosterneuburgu. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1917 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był batalion saperów nr 1. Dowodził plutonem na froncie rumuńskim, a następnie włoskim i francuskim.

W grudniu 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego, w którym zajmował kolejno stanowiska: adiutanta Batalionu Strzelców Żywieckich (1919), dowódcy plutonu i kompanii saperów w 6 batalionie saperów w walkach z bolszewikami (1920–1921), dowódcy kompanii w 5 pułku saperów w Krakowie (do 1925 roku), referenta w Szefostwie Saperów i Inżynierów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie (1926–1927), dowódcy kompanii w 5 pułku saperów (1928–1930). W grudniu 1929 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej w 4 batalionie saperów w Przemyślu. W październiku 1931 roku został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie na stanowisko wykładowcy. W latach 1935–1936 był słuchaczem w Wyższej Szkole Wojennej. W 1937 został kwatermistrzem w 5 batalionie saperów, a następnie do 1939 roku – I zastępca dowódcy 5 batalionu saperów w Krakowie. W sierpniu 1939 objął dowództwo baonu saperów typ I nr 65. Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej.

W 1945 roku został przyjęty do ludowego Wojska Polskiego i rozpoczął służbę w Departamencie Inżynierii i Saperów. W latach 1946–1951 pracował w Wydziale Inżynieryjno-Saperskim Dowództwa Okręgu Wojskowego Nr V w Krakowie. Brał udział w organizacji rozminowania południowo-wschodniej Polski. W 1950 roku przełożeni wystawili mu złą opinię służbową. W wyniku takiej opinii w 1952 roku został zwolniony z wojska.

Awanse

  • porucznik – 28 lutego 1921 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920
  • kapitan – 31 marca 1924 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 45. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów
  • major – 27 czerwca 1935 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 6. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne [online], www.stankiewicz.e.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  2. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 430, 1411.
  3. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 grudnia 1929 r., Nr 20, s. 389.
  4. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 333.
  5. ↑ Rocznik oficerski 1939, s. 808.
  6. 1 2 Barszczewski i Jasieński 2001 ↓, s. 107–108
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 12 marca 1921 r., Nr 10, s. 397.
  8. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 r., s. 170.
  9. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 28 marca 1935 r., Nr 9, s. 68.
  10. ↑ M.P. z 1947 r. nr 81, poz. 545 „za wybitne zasługi położone w akcji przeciwpowodziowej”.
  11. ↑ Jednodniówka 5 Pułku Saperów na uroczystość poświęcenia sztandaru 8 maja 1925 r. w Krakowie [online], s. 27.
  12. ↑ M.P. z 1939 r. nr 121, poz. 282 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  13. ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 103 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
  14. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1411.

Bibliografia

  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Zdzisław Barszczewski, Władysław Jasieński: Sylwetki saperów. Warszawa: Dom Wydawniczy „Bellona”, 2001. ISBN 83-11-09287-7.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy Polscy 1918–1939. Wrocław [etc.]: Drukarnia „Teson”, 2001. ISBN 83-87384-05-4.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939; stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Księgarnia Akademicka Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.