Antoni Owsionka
Kazimierz
major audytor
Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1892
Ślemień

Data i miejsce śmierci

4 sierpnia 1944
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1914–1934

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
powstanie warszawskie

Późniejsza praca

Ministerstwo Poczt i Telegrafów

Odznaczenia

Antoni Owsionka, ps. „Kazimierz” (ur. 16 stycznia 1892 w Ślemieniu, zm. 4 sierpnia 1944 w Warszawie) – major audytor Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor praw.

Życiorys

Urodził się 16 stycznia 1892 w Ślemieniu, w ówczesnym powiecie żywieckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Andrzeja i Marii (Marianny) z domu Habermann. Był młodszym bratem Jana (1890–1920), także żołnierza Legionów i Wojska Polskiego.

W 1911 ukończył c. k. Gimnazjum Męskie w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Józef Dąbrowski, Edward Kielar, Aleksander Ślączka – późniejsze ofiary zbrodni katyńskiej; Julian Krzyżanowski, Kazimierz Niedzielski, Kazimierz Piech).

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. W latach 1919–1920 był szefem łączności 4 Dywizji Piechoty. 9 września 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana z dniem 1 kwietnia 1920, „w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie byłych Legionów Polskich”.

1 czerwca 1921 był „odkomenderowany” na studia w Krakowie, pozostając w ewidencji I batalionu zapasowego telegraficznego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 23. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 2 pułk łączności w Jarosławiu. We wrześniu 1922 został przeniesiony z korpusu oficerów łączności do korpusu oficerów sądowych. W 1923 pełnił służbę w Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr IV w Łodzi. W następnym roku został przeniesiony do Wojskowego Sądu Okręgowego Nr II w Lublinie. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 6. lokatą w korpusie oficerów sądowych. W 1928 pełnił służbę w Departamencie Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych, a w 1932 w Biurze Personalnym MSWojsk. 9 kwietnia 1934 Prezydent RP mianował go sędzią orzekającym w wojskowych sądach okręgowych, a minister spraw wojskowych przeniósł z dniem 1 kwietnia 1934 z dyspozycji szefa Departamentu Sprawiedliwości MSWojsk. do dyspozycji ministra poczt i telegrafów na okres sześciu miesięcy. Następnie Minister Spraw Wojskowych przedłużył mu praktykę w Ministerstwie Poczt i Telegrafów o jeden miesiąc po czym przeniósł z dniem 31 października 1934 w stan spoczynku.

Praktykę odbył na stanowisku wicedyrektora Dyrekcji Okręgowej Poczt i Telegrafów w Warszawie. 1 grudnia 1934 został wyznaczony na stanowisko dyrektora Departamentu Poczty w Ministerstwie Poczt i Telegrafów. Obowiązki dyrektora departamentu pełnił do września 1939.

Zginął 4 sierpnia 1944, w czasie Powstania Warszawskiego, jako członek Obywatelskiej Straży Bezpieczeństwa na terenie XXII Obwodu AK Żoliborz Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej.

Był żonaty, miał córkę Marię Hannę (ur. 2 listopada 1930).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Antoni Owsionka. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2023-03-21].
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. ↑ CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1905/1906 (zespół 7, sygn. 39). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 425.
  4. 1 2 Żołnierze Niepodległości : Antoni Owsionka. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-03-21].
  5. ↑ Żołnierze Niepodległości : Jan Owsionka. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-03-21].
  6. ↑ XXX. Sprawozdanie Dyrektora c.k. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1910/11. Sanok: Fundusz Naukowy, 1911, s. 41, 56.
  7. ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2013-07-23]. (pol.).
  8. ↑ Wiśniewski 1994 ↓, s. 78, 158, jako podporucznik „Owsianka”.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920, s. 844.
  10. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 359, 803, jako „Owsianka”.
  11. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 256.
  12. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1083, 1092.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 977, 986.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927, s. 121.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 694.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 309, 432.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 138, 178.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 285, 287.
  20. ↑ Dziennik Poznański z 2 grudnia 1934 r., nr 277, s. 3.
  21. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921, s. 991.
  23. ↑ M.P. z 1931 r. nr 218, poz. 296.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 364.
  25. ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592.
  26. ↑ M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 352.
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1930, s. 324.
  28. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 309.
  29. ↑ M.P. z 1930 r. nr 98, poz. 143.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 marca 1930, s. 78.
  31. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1 foto.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.