| Antoni Maria Kazimierz hrabia Lanckoroński | |
Zadora | |
| Rodzina | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka |
Franciszka Attems-Gilleis |
Antoni Maria Kazimierz hr. Lanckoroński z Brzezia herbu Zadora (ur. 8 sierpnia 1893 w Wiedniu, zm. 8 lutego 1965 tamże) – polski ziemianin, działacz społeczny.
Życiorys
Antoni Lanckoroński pochodził z rodu arystokratycznego herbu Zadora. Urodził się 8 sierpnia 1893 jako syn Karola Lanckorońskiego (1848-1933) i Franciszki Attems-Gilleis (1861-1893), która zmarła tuż po jego urodzeniu. Był przyrodnim bratem Karoliny Lanckorońskiej (1898-2002).
Został absolwentem Schottengymnasium w Wiedniu, a w 1913 rozpoczął studia uniwersyteckie na Wydziale Prawa. Do 1939 był właścicielem rodowego pałacu w Rozdole. Był ostatnim dziedzicem Wodzisławia. Pod koniec lat 30. XX w. był zastępcą członka zarządu Towarzystwa Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie.
Podczas II wojny światowej działał w Międzynarodowym Czerwonym Krzyżu. Wspólnie z siostrami Karoliną i Adelajdą stworzył Fundusz imienia Karola Lanckorońskiego (ich ojca). Zmarł 8 lutego 1965 w Wiedniu. Był bezdzietny, a tym samym ostatnim przedstawicielem rodu Lanckorońskich.
Przypisy
- ↑ Antoni Lanckoroński. fundacjalanckoronskich.org. [dostęp 2018-10-02].
- 1 2 3 4 5 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 1 (8), s. 74, Maj 1965. Koło Lwowian w Londynie.
- 1 2 Antoni Lanckoroński. sejm-wielki.pl. [dostęp 2018-10-02].
- ↑ Antoni Lanckoroński. pauart.pl. [dostęp 2018-10-02].
- ↑ Antoni Lanckoroński przed pałacem w Rozdole. pauart.pl. [dostęp 2018-10-02].
- ↑ Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Cz. III: Ziemia Lwowska. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2007, s. 418.
- ↑ Antoni Lanckoroński. pauart.pl. [dostęp 2018-10-02].
- ↑ Agnieszka Dziarmaga: Niezwykłe pomniki Lanckorońskich. niedziela.pl, 2015. [dostęp 2018-10-02].
- ↑ Wyższa Szkoła Dziennikarska w Warszawie. Sprawozdanie za XXI Rok Szkolny 1937-1938 oraz Program na Rok 1938-1939. Warszawa: 1938, s. 44.