Antoni Kolnarski
kapitan dyplomowany piechoty
Data urodzenia

1 grudnia 1898

Data i miejsce śmierci

22 marca 1931
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1916–1931

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Oddział II SG

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
konflikt polsko-litewski

Odznaczenia

Antoni Kolnarski herbu Ślepowron (ur. 1 grudnia 1898, zm. 22 marca 1931 w Warszawie) – kapitan dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 1 grudnia 1898 w rodzinie Antoniego (1861–1928), dyrektora Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeń. Był starszym bratem Michaliny, ps. „Mita” (1906–1983), która 24 kwietnia 1931 została zatrudniona w kancelarii Oddziału II Sztabu Głównego, w charakterze kancelistki, gdzie poznała przyszłego męża, kapitana administracji Edwarda Huszczo (ur. 1893).

Antoni uczęszczał do szkoły „Ognisko” ks. Jana Gralewskiego w Starej Wsi, pomimo tego, że jego ojciec stale zamieszkiwał w Moskwie. W 1916 zdał maturę w gimnazjum komitetu polskiego w Moskwie. Po ukończeniu szkoły oficerskiej piechoty wstąpił do tworzacego się w Moskwie polskiego pułku piechoty. W październiku 1917 został przyjęty do I Korpusu Polskiego w Rosji i przydzielony do 2 pułku strzelców. W jego szeregach, w lutym i marcu 1918, walczył z bolszewikami. Po rozbrojeniu korpusu pełnił służbę na konspiracyjnym stanowisku komendanta Wojska Polskiego w Moskwie. Następnie z tajnymi dokumentami przedarł się przez Murmańsk do Francji. Tam wstapił do Armii Polskiej. W obozach Cloiret i Voulleux dowodził kompanią. W kwietniu 1919 wrócił do Polski jako I oficer sztabu 8 Dywizji Strzelców. Następnie został przydzielony do sztabu Grupy gen. Pruszyńskiego. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami, był oficerem sztabu Grupy płk. Rybaka, następnie 3 Armii i w końcu dowódcą 7. kompanii 201 pułku piechoty. Wyróżnił się w walce z Litwinami 19 października 1920 pod Michniszkami.

Po zakończeniu działań wojennych pełnił służbę w Naczelnym Dowództwie Wojska Litwy Środkowej, a jego oddziałem macierzystym był 85 pułk piechoty. Następnie został odkomenderowany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1921/23. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2090. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony z 85 do 81 pułku piechoty w Grodnie z pozostawieniem na kursie w WSWoj. 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału II Sztabu Generalnego. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 499. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przesunięty do Oddziału I SG. W 1925 ponownie służył w Oddziale II SG. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. Ostatnio pełnił służbę w Oddziale II SG na stanowisku kierownika Referatu Ligi Narodów. W 1930 przebywał na długotrwałym urlopie zdrowotnym. Zmarł 22 marca 1931 w Warszawie, „po długich i ciężkich cierpnieniach”, a cztery dni później został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim (kwatera IV, rząd 1, miejsce 25).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Cmentarz Stare Powązki: ANTONI KOLNARSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2024-03-09].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Ś.p. kpt. Antoni Kolnarski. „Polska Zbrojna”. 83, s. 7, 1931-03-25. Warszawa..
  3. ↑ Ulatowski 2013 ↓, s. 79.
  4. ↑ Ulatowski 2013 ↓, s. 34, 38, 42, 44, 47, 79.
  5. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 304, 421.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932, s. 415.
  7. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 219.
  9. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 107.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 358, 439, 1500.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923, s. 585.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924, s. 742.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 372.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 213.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 8, 311.
  16. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 16.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927. Dodatek Nr 1, s. 6.
  18. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 137.
  19. ↑ Ulatowski 2013 ↓, s. 17, 20, 23, 197.
  20. ↑ Ulatowski 2013 ↓, s. 28.
  21. 1 2 3 4 5 6 Nekrolog. „Kurjer Warszawski”. 81, s. 11, 1931-03-23. Warszawa..
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 18 kwietnia 1931, s. 203.
  23. ↑ Ulatowski 2013 ↓, s. 197.
  24. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 3 marca 1926, s. 71.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.