| Data i miejsce urodzenia |
1760 |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
6 października 1831 |
| Przyczyna śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Antoni Habel (ur. 1760 prawdopodobnie w Gnieźnie, zm. 6 października 1831 tamże) – polski kompozytor i skrzypek okresu klasycyzmu.
Życiorys
Nie wiadomo, gdzie uczył się muzyki. W 1794 został przyjęty jako pierwszy skrzypek do kapeli katedralnej w Gnieźnie, co świadczy o jego wysokich kwalifikacjach zawodowych. W 1811 opuścił kapelę i podjął pracę registratora w sądzie ziemskim w Gnieźnie. W 1818 wrócił do niej ponownie, był już jednak chory. Pierwsze wiadomości o Hablu jako kompozytorze pochodzą z 1795. Ożenił się z Marianną Lesińską z Gniezna. Pod koniec życia przestał komponować z powodu złej sytuacji materialnej i choroby. Zmarł na cholerę.
Kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)
- Symfonia D-dur, kompozycje w rękopisie w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie; współczesne prawykonanie Bydgoszcz 1963 według opracowania rękopisu przez Danutę Idaszak
- Jutrznia pro festo Pentacostes (1796), kompozycje w rękopisie w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie
- Invitatorium
- Psalm 1. Magnus
- Psalm 2. Exurgat
- Psalm 3. Benedic
- Benedictus
- Gloria
- Sinfonia ex F, rękopis w Gostyniu Wielkopolskim
- Jutrznię na świątki (1796)
- Te Deum laudamus (1796)
- Msza C-dur, (niezachowana)
- Jutrznia pro festo Penecostes na 9 głosów, (niezachowana)
- Symfonia na 8 głosów, (niezachowana)
Ponadto Habel kopiował dla kapeli nuty. W 1795 kapituła zapłaciła mu za 10 symfonii, Veni Creator i 2 msze, z których jedna może być jego własną kompozycją. W 1796 dostarczył Stabat Mater Giovanniego Battisty Pergolesiego i Mors Christi Carla Heinricha Grauna. W Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie zachowane są także 3 symfonie pisane ręką Habla: jedna anonimowa oraz dwie Josepha Haydna — D-dur (Hob. 1., nr 62, 1780) i Es-dur (Hob. 1., nr 74, 1781).