Antoni Fiumel
pułkownik lekarz
Data i miejsce urodzenia

8 lipca 1895
Stawropol

Data i miejsce śmierci

8 maja 1964
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF

Jednostki

Szpital Okręgowy nr 2
Centrum Wyszkolenia Sanitarnego
Centrum Badań Lekarskich Lotnictwa → Instytut Badań Lekarskich Lotnictwa

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Antoni Fiumel (ur. 8 lipca 1895 w Stawropolu, zm. 8 maja 1964 w Londynie) – doktor nauk medycznych, internista, pułkownik lekarz Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych.

Życiorys

Urodził się 8 lipca 1895 w Stawropolu, w rodzinie Dymitra i Jadwigi ze Szpiganowiczów. W 1913 ukończył gimnazjum w Stawropolu. Studiował na Cesarskim Uniwersytecie Charkowskim. Był prezesem Koła Medyków Polaków oraz członkiem zarządu Związku Studentów Polaków w Charkowie. W 1922 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Służbę lekarza wojskowego rozpoczął we wrześniu 1918, w 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 27. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 2. W latach 1923–1924 pełnił służbę w Filii Szpitala Okręgowego Nr 2 w Lublinie, pozostając oficerem nadetatowym 2 Batalionu Sanitarnego. W 1928 roku pełnił służbę w Szpitalu Okręgowym Nr 2, a następnie praktykował na oddziale wewnętrznym Szpitala Szkolnego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. 18 lutego 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 12. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. Od 1932 roku był pracownikiem Centrum Badań Lekarskich Lotnictwa. W 1934 roku został kierownikiem tej instytucji naukowej. 27 czerwca 1935 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 13. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W sierpniu 1936 roku, po przeprowadzonej reorganizacji, objął stanowisko dyrektora Instytutu Badań Lekarskich Lotnictwa i sprawował je do wybuchu II wojny światowej.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku ewakuował się z Warszawy w stronę Lwowa, a następnie udał się przez Zaleszczyki do Rumunii. W listopadzie 1939 przedostał się na Zachód do Francji, a po jej klęsce 22 czerwca 1940 na pokładzie statku pasażerskiego MS Batory odpłynął do Wielkiej Brytanii. Został żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych, miał numer służbowy RAF P-1488. Od lipca 1940 sprawował stanowisko szefa sekcji Inspektoratu Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Od lutego do sierpnia 1945 był lekarzem w ramach polskich jednostek lotniczych PSP.

Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Od 1947 pracował jako lekarz w sanatorium przeznaczonym dla rekonwalescentów w Eastbourne. Później zamieszkał w Londynie i był zatrudniony na stanowisku lekarza rejonowego. Zmarł 8 maja 1964.

Publikacje

Był encyklopedystą, edytorem czterotomowej, ilustrowanej Nowoczesnej encyklopedii zdrowia wydanej w latach 1937–1939 w Warszawie. Publikował prace w zakresie swoich badań naukowych:

  • O stosowaniu insuliny w stanach niecukrzycowych (1930)
  • Z kazuistyki powolnego zapalenia wsierdzia (1931)
  • Astenia lotnicza (1932)
  • Ratownictwo w zatruciach (1932)
  • O tak zwanym ciśnieniu średnim (1932)
  • Przypadek żółtaczki powstałej na tle zatrucia zawodowego kwasem pikrynowym (1932)
  • Badanie układu krążenia u lotników (1934)
  • Higiena Lotnicza. Podręcznik zbiorowy do użytku personelu latającego (1937, redaktor)
  • Dziesięciolecie służby zdrowia w lotnictwie, 1928–1938 (1938)
  • Podręcznik pielęgniarstwa i ratownictwa (1939)

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Fiumel Antoni. listakrzystka.pl. [dostęp 2020-12-10]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 75–76. [dostęp 2021-07-17].
  3. ↑ Makowski 2012 ↓, s. 206.
  4. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 319.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1114, 1134, 1202.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1004, 1024, 1084.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 714, 734.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 20 lutego 1930 roku, s. 66.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 326, 838.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 67.
  11. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 368.
  12. ↑ Wojciech Zmyślony: Stanisław Skarżyński w Wielkiej Brytanii 1940–1942. magnum-x.pl. [dostęp 2020-12-11]. (pol.).
  13. 1 2 Krzystek 2012 ↓, s. 179.
  14. ↑ Antoni Fiumel – biogram na stronie Niebieska Eskadra. niebieskaeskadra.pl. [dostęp 2015-08-24].
  15. ↑ Cieszyński, t.I 1939 ↓.
  16. ↑ Fiumel, Antoni (1895–1964). WorldCat. [dostęp 2020-12-10]. (ang.).
  17. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  18. ↑ M.P. z 1932 r. nr 92, poz. 124 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  19. ↑ Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 280.
  20. ↑ Polski Czerwony Krzyż. Sprawozdanie za 1935. Warszawa: 1936, s. 12.
  21. ↑ Stwierdzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 11, 19 marca 1936.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 367.
  23. 1 2 Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 20, 11 listopada 1936.
  24. ↑ Ppłk Fiumel odznaczony Krzyżem Zasługi Węg CK.. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 185 z 18 sierpnia 1938.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.