Antoni Brodowski

Autoportret z 1813 roku
Data i miejsce urodzenia

przed 26 grudnia 1784
Warszawa

Data i miejsce śmierci

31 marca 1832
Warszawa

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

malarstwo

Epoka

klasycyzm

Odznaczenia

Antoni Brodowski herbu Łada (ur. przed 26 grudnia 1784 w Warszawie, zm. 31 marca 1832 tamże) – polski malarz, jeden z głównych przedstawicieli klasycyzmu w malarstwie polskim.

Życiorys

W latach 1805–1808 przebywał w Paryżu jako guwerner dzieci Tadeusza Mostowskiego. W 1809 przybył do Paryża ponownie jako stypendysta rządowy. Jego nauczycielami byli: Felix Ivo Leicher, Kappler, Pink i Jacques Jean Baptiste Augustin. Studia malarskie odbył w Paryżu u Jaques'a Louis Davida i François Gérarda. W 1815 powrócił do Warszawy i pracował jako urzędnik. Po zdobyciu w 1819 złotego medalu za Gniew Saula na Dawida uzyskał stanowisko profesora rysunków i malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1822 został członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Jego uczniami byli: Rafał Hadziewicz i Jakub Tatarkiewicz.

Portretował między innymi: Juliana Ursyna Niemcewicza, arcybiskupa Szczepana Hołowczyca (1828), Stanisława Kostkę Potockiego, księcia Józefa Poniatowskiego, Wojciecha Bogusławskiego, Ludwika Osińskiego, kasztelana Mostowskiego oraz Jana Pawła Woronicza. Namalował także portret brata Karola oraz autoportret.

Tworzył również kompozycje na tematy mitologiczne i biblijne, m.in. Gniew Saula na Dawida, Edyp i Antygona, Parys w czapce frygijskiej oraz historyczne: Nadanie dyplomu ustanowienia Uniwersytetu Warszawskiego przez Aleksandra I w 1816.

Jest autorem książki Co stanowi szkołę malarską (1824).

Miał 2 synów: Józefa i Tadeusza, którzy także byli malarzami. Był stryjecznym dziadkiem pisarza Feliksa Brodowskiego.

W 1825 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława III klasy. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 13-5-23).

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Brodowski Antoni (1784–1832). wilanow-palac.art.pl. [dostęp 2010-09-17].
  2. 1 2 3 Patronowie ulic. „Warszawski Kalendarz Ilustrowany «Stolicy» – 1967”, s. 121, 1966. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiego Tygodnika „Stolica”.
  3. ↑ Witz 1970 ↓, s. 52.
  4. ↑ Witz 1970 ↓, s. 55.
  5. ↑ S. Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815–29. XI. 1830), [w:] „Miesięcznik Heraldyczny”, nr 2, r. X, Warszawa, luty 1931, s. 45.
  6. ↑ Cmentarz Stare Powązki: ANTONI BRODOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-01].

Bibliografia

  • Krystyna Sroczyńska, Antoni Brodowski, 1784–1832, Życie i dzieło, Agencja Wydawnicza Varsovia, 1985, ISBN 83-85018-03-4.

Literatura dodatkowa

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.