Anton Moeliono (ur. 21 lutego 1929 w Bandungu, zm. 25 lipca 2011 w Dżakarcie) – indonezyjski językoznawca, kodyfikator języka i ortografii indonezyjskiej.

Życiorys

W 1958 r. ukończył studia licencjackie na Wydziale Literatury Uniwersytetu Indonezyjskiego, a w 1965 r. uzyskał magisterium z językoznawstwa ogólnego na Uniwersytecie Cornella. W 1971 r. podjął studia podyplomowe na Uniwersytecie w Lejdzie. Doktoryzował się w 1981 r. na Uniwersytecie Indonezyjskim. Od 1982 r. piastował tam stanowisko profesora.

W latach 70. występował w programie telewizyjnym Siaran Pembinaan Bahasa Indonesia (na antenie TVRI), popularyzującym wiedzę nt. języka indonezyjskiego, dzięki czemu stał się znany szerszej publiczności. Odegrał ważną rolę w reformie indonezyjskiej ortografii i wypracowaniu tzw. udoskonalonych norm pisowni (EYD). Język indonezyjski popularyzował także za pośrednictwem kolumny Santun Bahasa, publikowanej na łamach gazety „Kompas” (1968–1971).

Zajmował się ustalaniem terminologii indonezyjskiej, wykorzystując do tego materiały pochodzące z klasycznego języka malajskiego i miejscowych języków indonezyjskich. Jako normatywista był znany z dążeń purystycznych; sam jednak twierdził, że nie ma nic przeciwko eufonicznym pożyczkom. Wiele zaproponowanych przez niego wyrazów utrwaliło się w słownictwie języka indonezyjskiego, np. lugas, canggih, pemirsa. Jako członek gremium Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa doprowadził do sporządzenia dwóch fundamentalnych publikacji: słownika języka indonezyjskiego (Kamus Besar Bahasa Indonesia, 1988) oraz normatywnej gramatyki (Tata Bahasa Baku Bahasa Indonesia, 1988).

Wybrana twórczość

• Fonologi Bahasa Nias Utara (1958)
• On Grammatical Categories in Indonesian (1964)
• Edjaan Baru Bahasa Indonesia (1967)
• Bahasa Indonesia dan Pembakuannya: Suatu Tinjauan Linguistik (1969)
• Ciri-Ciri Bahasa Indonesia yang Baku (1976)
• Santun Bahasa (1984)
• Peranan Bahasa Pembangunan (1988)
• Pedoman Pengembangan Istilah (1988)

Przypisy