Antero de Quental

Antero de Quental
Imię i nazwisko

Antero Tarquínio de Quental

Data i miejsce urodzenia

18 kwietnia 1842
Ponta Delgada

Data i miejsce śmierci

11 września 1891
Ponta Delgada

Narodowość

portugalska

Język

portugalski

Alma Mater

Uniwersytet w Coimbrze

Dziedzina sztuki

sonet

Ważne dzieła

Odas Modernas

Antero de Quental (ur. 1842, zm. 1891) – portugalski myśliciel i poeta.

Życiorys

Antero de Quental urodził się w miejscowości Ponta Delgada na Azorach 18 kwietnia 1842. Jego rodzicami byli weteran wojenny Fernando de Quental i jego żona Ana Guilhermina da Maia. Studiował na uniwersytecie w Coimbrze. Szybko stał się nieformalnym przywódcą studentów. Występując jako rzecznik młodej generacji atakował swojego byłego nauczyciela, znanego poetę i tłumacza Antónia Feliciana de Castilho.

U poety rozwinęła się poważna choroba kręgosłupa. Bezskutecznie leczył się zarówno w kraju, jak i w Paryżu. Cierpiąc z powodu fizycznego bólu, bezsenności i ostrej depresji, 11 września 1891 roku popełnił samobójstwo w Ponta Delgada. Zastrzelił się na ławce w parku.

18 kwietnia 2012 roku, w sto siedemdziesiątą rocznicę urodzin poety, firma Google umieściła w swojej wyszukiwarce doodle jemu poświęcony.

Twórczość

Ambicją Antera de Quental była filozofia, ale nie miał umysłu analitycznego na tyle, żeby swoje przemyślenia połączyć w spójny system. Dlatego jest znany i ceniony przede wszystkim jako poeta. Był twórcą stosunkowo płodnym. Jego najważniejszym dziełem są Odas Modernas (Ody nowoczesne), wydane w 1865 roku. Antero de Quental pisał poezję kunsztowną. Wykorzystywał klasyczne strofy, w tym tercynę (Panteísmo) i oktawę (À história). Najchętniej wypowiadał się w formie sonetu. Był i jest uważany za mistrza tej formy. W sonetach poeta wyraża swoją postawę życiową, sceptyczną i antyreligijną. Inspiracji szukał w pismach Georga Wilhelma Friedricha Hegla, Gottfrieda Wilhelma Leibniza i Immanuela Kanta, ale także w zabytkach buddyjskich.

Poeta pisał również eseje. Do najważniejszych jego tekstów należy esej Bom Senso e Bom Gosto (Dobry zmysł i dobry gust), opublikowany w 1865 roku, w którym sprzeciwia się modelowi literatury forsowanemu przez Antónia Feliciana de Castilho, twórczości pięknej, ale oderwanej od życia.

W 1922 roku ukazała się anglojęzyczna edycja wierszy poety w tłumaczeniu S. Griswolda Morleya.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Antero Tarquínio de Quental, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-11-15] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Antero de Quental. Projecto Vercial. [dostęp 2016-11-15]. (port.).
  3. 1 2 3 Antero de Quental. uc.pt. [dostęp 2016-11-15]. (port.).
  4. 1 2 3 Ana Maria Almeida Martins: Antero de Quental. cvc.instituto-camoes.pt. [dostęp 2016-11-15]. (port.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Antero de Quental (Portugal, 1842). poetryinternationalweb.net. [dostęp 2016-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-15)]. (ang.).
  6. 1 2 3 Stephen Cushman, Clare Cavanagh, Jahan Ramazani, Paul Rouzer: Portugal, poetry of, w: The Princeton Encyclopedia of Poetry and Poetics: Fourth Edition. books.google.pl, 2012. s. 1091. [dostęp 2016-11-15]. (ang.).
  7. 1 2 3 Google doodles poet Antero de Quental – Portugal. portuguese-american-journal.com. [dostęp 2016-11-15]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.