Anta – występujące w świątyniach greckich odcinki ścian bocznych nawy (naos) wysunięte przed ścianę frontową lub znajdujące się na zakończeniu tychże ścian prostopadłościenne pogrubienie. Ściany czołowe ant kształtowane były w formie pilastrów, zwykle o bardziej dekoracyjnych głowicach, niż kolumny od frontu.

Najprostszym układem świątyni z antami była templum in antis (świątynia w antach) – niewielka świątynia, gdzie w fasadzie pomiędzy antami występują dwie kolumny lub dwie kariatydy. W tego typu świątyni przestrzeń pomiędzy antami tworzyła przedsionek (pronaos). Anty występować mogły również od strony ściany tylnej naosu, jako powtórzenie układu zastosowanego od strony frontowej świątyni (tzw. świątynia w podwójnych antach). W układach świątyń z pełną kolumnadą w fasadzie (takich jak np. prostylos czy amfiprostylos) anty są znacznie krótsze.

Przypisy

  1. ↑ Tadeusz Broniewski: Historia architektury dla wszystkich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1980, s. 56. ISBN 83-04-00510-7.
  2. 1 2 Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 33. ISBN 978-83-213-4726-4.
  3. ↑ Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 14. ISBN 83-01-12365-6.
  4. ↑ Emily Cole: Architektura. Style i detale. Warszawa: Arkady, 2007, s. 97. ISBN 83-213-4454-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.