Anna Jakubiszyn-Tatarkiewicz
Data i miejsce urodzenia

21 marca 1921
Lwów

Data i miejsce śmierci

11 sierpnia 2019
Warszawa

Zawód, zajęcie

tłumaczka literatury francuskojęzycznej

Odznaczenia

Anna Jakubiszyn-Tatarkiewicz (ur. w 21 marca 1921 we Lwowie, zm. 11 sierpnia 2019 w Warszawie) – polska tłumaczka literatury francuskojęzycznej.

Życiorys

Urodziła się w 1921 jako córka Mikołaja. Studiowała na Uniwersytecie Lwowskim. Pracowała jako salowa w szpitalu. Wiosną 1944 została zmobilizowana do szeregów Armii Polskiej formowanej w ZSRR i skierowana do pracy w prasie wojskowej.

Od 1946 pracowała jako dziennikarka w pismach Polska Zbrojna i Żołnierz Wolności i jednocześnie studiowała romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1951 zwolniona z pracy dziennikarskiej za niedostatek dyspozycyjności. W latach 1951-1962 przebywała w Lublinie, gdzie współpracowała z lubelską Kameną. Od 1952 była członkinią Związku Literatów Polskich (do chwili jego rozwiązania po wprowadzeniu stanu wojennego). W 1961 otrzymała nagrodę miasta Lublina za całokształt działalności literackiej, publicystycznej i społecznej.

Od 1962 mieszkała w Warszawie pracując zawodowo jako tłumaczka z języka francuskiego oraz członkini zespołu redakcyjnego Forum. Przełożyła około trzydzieści książek – głównie z dziedziny beletrystyki i eseistyki. Zajęła się tłumaczeniem takich autorów jak: Gaston Bachelard Barthes, Jean de La Bruyere (Charaktery), Le Clézio (Protokół), Dumas (wybór Pamiętników), Ricoeur, Eliade, André Malraux (Głowa z obsydianu), (Przemijanie a literatura), Saint-Beuve (wybór pism krytycznych), pani de Sevigne (listy), Madame de Staël (wybór pism krytycznych), Chrétien de Troyes (Parceval z Walii) oraz wybór francuskiej noweli renesansowej.

Publikowała również liczne artykuły w pismach społeczno-kulturalnych, współpracowała z Polityką, Tygodnikiem Kulturalnym, Kulturą (warszawską), Tygodnikiem Powszechnym, Filmem, Kinem i czasopismem Więź. Pisała felietony do tygodnika Przegląd, które podpisywała imieniem i nazwiskiem oraz określeniem utopistka. Współpracowała z Towarzystwem Przyjaciół Dzieci. Nigdy nie należała do żadnej partii politycznej.

Postanowieniem prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z 14 marca 2000 została odznaczona Krzyżem Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy redakcyjnej w tygodniku „Forum”.

Wybrane publikacje autorskie

  • Anna Tatarkiewicz: W labiryncie. Szkice literackie, Warszawa 1974.
  • Anna Tatarkiewicz: Gra w inteligencję, Białystok 1994, ISBN 83-85183-78-7.

Przypisy

  1. 1 2 Wybór pism krytycznych. Przełożyła i opracowała Anna Jakubiszyn-Tatarkiewicz. [With a portrait.]. OCLC. [dostęp 2016-09-28].
  2. 1 2 Anna Tatarkiewicz. nukat. [dostęp 2016-09-28].
  3. ↑ Anna Tatarkiewicz [online], nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2019-08-22] (pol.).
  4. 1 2 3 4 Chamofobia w kraju chamów – rozmowa z Anną Tatarkiewicz. Tygodnik Przegląd. [dostęp 2016-09-28].
  5. 1 2 M.P. z 2000 r. nr 14, poz. 301.
  6. 1 2 3 4 Prawda, tylko prawda, cała prawda. Więź. [dostęp 2016-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-02)].
  7. ↑ Wyobraźnia poetycka : wybór pism Gaston Bachelard. Lubimy czytać.pl. [dostęp 2016-09-28].
  8. ↑ Wyobraźnia poetycka: wybór pism / Gaston Bachelard ; wyboru dokonał Henryk Chudak; przeł. Henryk Chudak, Anna Tatarkiewicz ; przedm. Jana Błońskiego. Prosto do informacji. [dostęp 2016-09-28].
  9. ↑ Charaktery czyli Obyczaje naszych czasów / Jean de La Bruyère ; poprzedzone szkicami: Roland Barthes La Bruyère: od mitu do literatury, Charles-Augustin Sainte-Beuve "Charaktery" La Bruyère'a; przeł. Anna Tatarkiewicz. Anna Tatarkiewicz. [dostęp 2016-09-28].
  10. ↑ Anna Tatarkiewicz. ciniba.edu.pl. [dostęp 2016-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-02)].
  11. ↑ Tatarkiewicz: wspominam debiut Le Clézio jako błyskotliwy. wp.pl. [dostęp 2016-09-28].
  12. ↑ Pamiętniki / Aleksander Dumas (ojciec) ; wybór i tł. Anny Tatarkiewicz. nukat.edu.pl. [dostęp 2016-09-28].
  13. ↑ Sacrum, mit, historia : wybór esejów / Mircea Eliade ; wyboru dokonał i wstępem opatrzył Marcin Czerwiński; przeł. [z fr. Anna Tatarkiewicz]. rajska.info. [dostęp 2016-09-28].
  14. ↑ Głowa z obsydianu. WOJEWÓDZKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA W KRAKOWIE. [dostęp 2016-09-28].
  15. ↑ Przemijanie a literatura. WBP w Krakowie. [dostęp 2016-09-28].
  16. ↑ O królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu czyli opowieść o Graalu / Chrétien de Troyes; przeł. Anna Tatarkiewicz. Katalog. [dostęp 2016-09-28].
  17. ↑ Anna Tatarkiewicz. Polityka.pl. [dostęp 2016-09-28].
  18. ↑ Anna Tatarkiewicz (utopistka). Przegląd. [dostęp 2016-09-28].
  19. ↑ 50 lat Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Warszawie. Przyjaciel Dziecka. [dostęp 2016-09-28].
  20. ↑ W labiryncie : szkice literackie / Anna Tatarkiewicz. W labiryncie. [dostęp 2016-09-28].
  21. ↑ Tatarkiewicz Anna: Gra w inteligencję / Anna Tatarkiewicz. Tatarkiewicz Anna. [dostęp 2016-09-28].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.