Anna Sawicka
Data urodzenia

1957

doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: iberystyka, literaturoznawstwo hiszpańskie
Doktorat

1991

Habilitacja

29 listopada 2004

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Jagielloński

Anna Sawicka (ur. 1957) – polska iberystka, tłumaczka z języka katalońskiego i hiszpańskiego.

Życiorys

Doktoryzowała się w 1991 roku na podstawie pracy Manuel Azaha: pisarz bez czytelników. Dzieje pewnego mitu na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, zaś w 2004 ukończyła tamże habilitację. Przez pięć lat wykładała literaturę polską na Uniwersytecie Barcelońskim; w tym okresie rozpoczęła naukę języka katalońskiego. Jest pracowniczką Instytutu Filologii Romańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Do jej obszaru badawczego należy literatura i kultura katalońska, należy do redakcji „Studiów Iberystycznych”.

Tłumaczy literaturę z języka katalońskiego i hiszpańskiego. Przekładała m.in. katalońskich dramaturgów, czy twórczość Jaume Cabrégo. Za przekład średniowiecznego brewiarza Rajmunda Llulla otrzymała w 2004 roku wyróżnienie Instytutu Cervantesa, zaś w 2015 roku otrzymała nagrodę za najlepszy przekład z języka katalońskiego przyznawaną przez Instytutu Ramona Llulla za tłumaczenie powieści Głosy Pamano Cabrégo.

Jest członkinią Komisji Neofilologicznej Wydziału Filologicznego Polskiej Akademii Umiejętności, należy do Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury.

Jej starszym bratem jest hispanista Piotr Sawicki.

Twórczość

przekłady

  • Ramon Llull, Księga Przyjaciela i Umiłowanego, 2003
  • Albert Sánchez Piñol, Chłodny dotyk, 2006
  • Lluís-Anton Baulenas, Za worek kości, 2008
  • Javier Tomeo, Minihistorie, 2009
  • Maria Àngels Anglada, Skrzypce z Auschwitz, 2010
  • Eduardo Mendoza, Miasto cudów, 2010
  • Jaume Cabré, Wyznaję, 2013
  • Jaume Cabré, Głosy Pamano, 2014
  • Jaume Cabré, Jaśnie Pan, 2015
  • Jaume Cabré, Cień eunucha, 2016
  • Jaume Cabré, Agonia dźwięków, 2017
  • Jaume Cabré, Podróż zimowa, 2018
  • Jaume Cabré, Kiedy zapada mrok, 2019
  • Pere Calders, Kroniki ukrytej prawdy, 2019
  • Isabel Allende, Długi płatek morza, 2020
  • Mercè Rodoreda, Diamentowy plac, 2022
  • Najat El Hachmi, Ostatni patriarcha, 2022

twórczość własna

  • Paryż – Barcelona – Sitges. Modernistyczny „genius loci” w Katalonii z perspektywy Santiago Rusiñola, 2003
  • Drogi i rozdroża kultury katalońskiej, 2007

Przypisy

  1. 1 2 The Fundació Ramon Llull awards prizes to the American [online], Institut Ramon Llull [dostęp 2022-05-05] (ang.).
  2. 1 2 3 Dr hab. Anna Sawicka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-05-05].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Sawicka Anna [online], Stowarzyszenie Tłumaczy Literatury [dostęp 2022-05-05].
  4. 1 2 3 Anna Sawicka [online], marginesy.com.pl [dostęp 2022-05-05] (pol.).
  5. ↑ Kto jest kim [online], Pracownia Studiów Katalońskich - Wydział Filologiczny [dostęp 2022-05-05].
  6. ↑ Długi płatek morza [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2023-01-04].
  7. ↑ Diamentowy plac [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2023-01-04].
  8. ↑ Najat El Hachmi, Ostatni patriarcha, Kołobrzeg: Biuro Literackie, 2022, ISBN 978-83-67249-11-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.