Anik A1
Inne nazwy

Telesat 1

Indeks COSPAR

1972-090A

Rakieta nośna

Delta 1914

Miejsce startu

Cape Canaveral Space Force Station, USA

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

35 476 km

Apogeum

35 768 km

Okres obiegu

1455,5 min

Nachylenie

0,4°

Czas trwania
Początek misji

10 listopada 1972 01:14:03 UTC

Wymiary
Wymiary

1,83 × 3,35 m

Masa całkowita

540 kg

Anik A1 (Telesat 1) – kanadyjski sztuczny satelita przeznaczony do obsługi krajowej sieci łączności satelitarnej. W języku eskimoski Anik oznacza brat.

Budowa

Producentem satelity była amerykańska firma Hughes Aircraft przy kooperacji kanadyjskich firm Spar Aerospace i Northern Electric Company of Canada. Pod względem konstrukcyjnym zbliżony do satelitów Intelsat IV. Masa startowa satelity wyniosła 567 kg, na orbicie geostacjonarnej 270 kg (po zużyciu całego paliwa w silniku służącym do zmiany orbity). Zasilanie z 23 000 ogniw słonecznych dających początkową moc 300 W (po 7 latach 230 W).

Misja

Satelita wyniesiony został na orbitę geostacjonarną z Przylądka Kennedy'ego 10 listopada 1972 roku za pomocą amerykańskiej rakiety Delta 1914 (wydzierżawionej od NASA), wyposażonej w dziewięć dodatkowych silników startowych na paliwo stałe. Satelita wyposażony był w 12 transponderów zapewniających pojemność 9600 kanałów telefonicznych lub 10 kanałów telewizji kolorowej. Moc wyjściowa nadajników wynosiła 6 W. W stacjach naziemnych przyjęto częstotliwość: dla nadawania 6 GHz, dla odbioru 4 GHz. Średnica anteny stacji naziemnych wynosiła 9 m. 11 stycznia 1973 roku przeprowadzono pierwszą rozmowę telefoniczną z wioski eskimoskiej koło Resolute Bay do Allan Park pod Toronto (odległość w linii prostej 3500km). Kiedy system rozpoczął pracę, na terenie Kanady znajdowały się tylko cztery stacje naziemne.

Anik A1 do tej pory pozostaje na orbicie zbliżonej do geostacjonarnej.

18 kwietnia 1973 roku wprowadzono na orbitę geostacjonarną drugiego satelitę Anik, a trzeci w roku 1975 osiągną orbitę. Satelity Anik umożliwiły nie tylko dalekosiężną łączność telefoniczną i dalekopisową, lecz także przekazywanie programów telewizyjnych nawet do niewielkich osiedli.

Przypisy

  1. ↑ Anik A1. [w:] NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2013-09-04]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 Paweł Elsztein: Przekazano za pośrednictwem satelity. Warszawa: Wydawnictwo Radia i Telewizji, 1979, s. 103.
  3. ↑ Rakieta błędnie oznaczona, użyto bowiem wariantu 1904 z silnikiem AJ-10 w stopniu drugim.
  4. ↑ Edmund Staniewski, Ryszard Pawlikowski: 15 lat podboju kosmosu 1957-1972. Warszawa: Wydawnictwo M.O.N., 1974, s. 69.
  5. ↑ Anik A1. N2YO.com - Real Time Satellite Tracking. [dostęp 2013-09-04]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.