Andrzej Wawrzyk

Andrzej Wawrzyk (2016)
Data i miejsce urodzenia

26 września 1987
Kraków

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

195 cm

Styl walki

praworęczny

Debiut

2006

Kategoria wagowa

ciężka

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

38

Zwycięstwa

34

Przez nokauty

20

Porażki

4 (3 KO)

Remisy

0

Nieodbyte

0

  1. Bilans walk aktualny na 13 kwietnia 2024.

Andrzej Wawrzyk (ur. 26 września 1987 w Krakowie) – polski bokser, mistrz Polski wagi ciężkiej. Mierzy 195 cm wzrostu.

Kariera

Swoją pierwszą walkę stoczył 18 listopada 2006 z czeskim bokserem Ervínem Slonką. 4-rundowy pojedynek wygrał jednogłośną decyzją sędziów na punkty.

19 kwietnia 2008 otrzymał szansę walki o pas mistrza Polski wagi ciężkiej z Marcinem Najmanem. W 2. rundzie wygrał przez techniczny nokaut.

18 października 2008 zwyciężył przez nokaut w 8. rundzie z Holendrem Harrym Duivenem Juniorem. Stawką walki był młodzieżowy tytuł mistrza świata wagi ciężkiej WBC.

29 listopada 2008 obronił pas mistrza Polski, zwyciężając jednogłośną decyzją sędziów na punkty Tomasza Bonina.

9 maja 2009 obronił pas młodzieżowego mistrza świata WBC, pokonując przez techniczny nokaut w 6. rundzie Kenijczyka Raymonda Ochienga.

18 grudnia 2009 Wawrzyk wygrał jednogłośnie na punkty 10-rundowy pojedynek z byłym amatorskim wicemistrzem świata kategorii super ciężkiej, Ukraińcem Ołeksijem Mazikinem. Polak obronił w tym starciu pas młodzieżowego mistrza świata WBC.

29 stycznia 2010 zadebiutował w USA na gali w Chicago. Po 8-rundowym pojedynku wygrał z Harveyem Jolly jednogłośnie na punkty, mimo iż w 4. rundzie był liczony.

25 września 2010 na gali w warszawskim Torwarze, gdzie walką wieczoru był pojedynek o mistrzostwo świata WBC pomiędzy Krzysztofem Włodarczykiem a Jasonem Robinsonem, Andrzej Wawrzyk stoczył swoją 20 walkę na zawodowym ringu. Po 6-rundowym pojedynku pokonał Łotysza Pavelsa Dolgovsa.

25 czerwca 2011 podczas gali „Wojak Boxing Night” w Rzeszowie pokonał Niemca Andreasa Sidona przez nokaut w 1. rundzie.

10 września 2011 r. podczas gali na stadionie we Wrocławiu pokonał przez techniczny nokaut w 9. rundzie Amerykanina Devina Vargasa.

12 listopada 2011 pokonał w 2. rundzie przez nokaut niepokonanego do tej pory Argentyńczyka Nelsona Dario Domingueza, zdobywając pasy WBC Baltic oraz WBA International.

2 czerwca 2012 Andrzej Wawrzyk zmierzył się z Dienisem Bachtowem. Po emocjonującym pojedynku, w którym w pierwszej rundzie Polak był liczony, Wawrzyk zwyciężył jednogłośnie na punkty, pokonując Rosjanina stosunkiem 99:92, 98:93 i 97:94, broniąc tym samym pas WBA International oraz zdobywając wakujący pas WBC CIS and Slovenian Boxing Bureau (CISBB).

23 marca 2013 Wawrzyk pokonał w Częstochowie jednogłośnie na punkty doświadczonego Roberta Hawkinsa.

17 maja 2013 Andrzej Wawrzyk przegrał w 3. rundzie przez techniczny nokaut, walkę o Mistrzostwo Świata federacji WBA z Aleksandrem Powietkinem.

1 lutego 2014 Andrzej Wawrzyk stoczył pierwszy pojedynek od momentu porażki z Aleksandrem Powietkinem. Na gali w Opolu, w 1. rundzie pokonał, przez techniczny nokaut, byłego pretendenta do tytułu Mistrza Świata federacji WBC - Danny'ego Williamsa.

15 marca 2014 na gali „Wojak Boxing Night” w Arłamowie, Wawrzyk pokonał przez techniczny nokaut w piątej rundzie byłego pretendenta do tytułu mistrza świata Fransa Bothę.

Na 31 maja 2014 była zaplanowana w Lublinie walka Andrzeja Wawrzyka z Albertem Sosnowskim o tytuł Międzynarodowego Mistrzostwa Polski wagi ciężkiej, która została odwołana z powodu obrażeń odniesionych przez Wawrzyka w wypadku drogowym w maju 2014. Został zastąpiony przez Marcina Rekowskiego, który pokonał Sosnowskiego.

2 kwietnia 2016 na gali Polsat Boxing Night w Krakowie pokonał przez techniczny nokaut w 7. rundzie Marcina Rekowskiego. Była to jego pierwsza walka po przerwie spowodowanej wypadkiem samochodowym.

17 września 2016 pokonał Alberta Sosnowskiego (49-8-2, 30 KO) w czwartej walce gali Polsat Boxing Night. Pojedynek został przerwany w szóstej rundzie na skutek kontuzji łuku brwiowego.

Na 25 lutego 2017 została zaplanowana walka z Amerykaninem Deontayem Wilderem o tytuł mistrza świata wagi ciężkiej federacji WBC, jednak testy antydopingowe Andrzeja Wawrzyka dały wyniki pozytywne i w związku z tym pojedynek został odwołany.

Ponad sześć latach po swoim ostatnim zawodowym pojedynku powrócił do ringu 30 września 2022 w Łomży, gdzie stoczył walkę z Michałem Bołozem i został przez niego znokautowany w drugiej rundzie.

14 grudnia 2023 w Costa Mesie przegrał jednogłośną decyzją sędziowską z reprezentantem Bułgarii, Kubratem Pulewem (88-100, 89-99, 88-100).

Lista walk zawodowych

Wynik Rekord Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce Uwagi
Przegrana 34-4 Richard Lartey KO 4/8 13.04.2024 Rosemont
Przegrana 34-3 Kubrat Pulew UD 10/10 14.12.2023 Costa Mesa
Wygrana 34-2 Kamil Bodzioch KO 1/8 07.07.2023 Rosemont
Przegrana 33-2 Michał Bołoz KO 2/10 30.09.2022 Łomża
Wygrana 33-1 Albert Sosnowski TKO 6/10 17.09.2016 Gdańsk/Sopot Walka o tytuł Mistrza Polski w wadze ciężkiej
Wygrana 32-1 Marcin Rekowski TKO 7/10 02.04.2016 Kraków
Wygrana 31-1 Mike Sheppard TKO 3/10 26.09.2015 Birmingham
Wygrana 30-1 Patryk Kowoll KO 2/8 21.07.2015 Warszawa
Wygrana 29-1 Francois Botha TKO 5/10 15.03.2014 Arłamów Walka o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski wagi ciężkiej
Wygrana 28-1 Danny Williams TKO 1/8 01.02.2014 Opole
Przegrana 27-1 Aleksandr Powietkin TKO 3/12 17.05.2013 Krasnogorsk Walka o Mistrzostwo Świata federacji WBA wagi ciężkiej
Wygrana 27-0 Robert Hawkins UD 6/6 23.03.2013 Częstochowa
Wygrana 26-0 Dienis Bachtow UD 10/10 02.06.2012 Bydgoszcz Obronił pas WBA International oraz zdobył pas WBC CIS and Slovenian Boxing Bureau
Wygrana 25-0 Claus Bertino UD 10/10 18.02.2012 Racibórz
Wygrana 24-0 Nelson Darío Domínguez KO 2/10 12.11.2011 Gdynia Zdobył pasy WBC Baltic oraz WBA International wagi ciężkiej
Wygrana 23-0 Devin Vargas TKO 9/10 10.09.2011 Wrocław
Wygrana 22-0 Andreas Sidon KO 1/8 25.06.2011 Rzeszów
Wygrana 21-0 Ivica Perković UD 8/8 05.03.2011 Krynica-Zdrój
Wygrana 20-0 Pavel Dolgovs UD 6/6 25.09.2010 Warszawa
Wygrana 19-0 Paul Butlin UD 8/8 15.05.2010 Łódź
Wygrana 18-0 Lee Swaby UD 8/8 20.03.2010 Strzelce Opolskie
Wygrana 17-0 Harvey Jolly UD 8/8 29.01.2010 Chicago
Wygrana 16-0 Ołeksij Mazikin UD 10/10 18.12.2009 Łódź
Wygrana 15-0 Raymond Ochieng TKO 5/10 09.05.2009 Gdynia
Wygrana 14-0 Edgars Kalnars RTD 3/10 28.02.2009 Lublin
Wygrana 13-0 Tomasz Bonin UD 10/10 29.11.2008 Katowice
Wygrana 12-0 Harry Duiven Jr KO 8/10 18.10.2008 Zabrze
Wygrana 11-0 Aleksandrs Selezens UD 6/6 31.05.2008 Legnica
Wygrana 10-0 Marcin Najman TKO 2/10 19.04.2008 Katowice
Wygrana 9-0 Jawor Marinczew UD 6/6 08.12.2007 Bazylea
Wygrana 8-0 Laszló Esztán TKO 1/6 20.10.2007 Warszawa
Wygrana 7-0 Štefan Cirok TKO 1/6 14.10.2007 Częstochowa
Wygrana 6-0 Dražen Ordulj RTD 6/6 29.09.2007 Oldenburg
Wygrana 5-0 Ante Lovric TKO 2/4 14.04.2007 Stuttgart
Wygrana 4-0 Peter Oravec TKO 1/4 24.03.2007 Wołów
Wygrana 3-0 Aliaksandr Mazaleu UD 4/4 03.03.2007 Rostock
Wygrana 2-0 Martin Štenský TKO 2/4 25.11.2006 Warszawa
Wygrana 1-0 Ervín Slonka UD 4/4 18.11.2006 Steyr Debiut w boksie

Legenda: TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty, RTD – techniczna decyzja sędziów

Przypisy

  1. Wawrzyk: Lubię mieć przewagę fizyczną. boks.przegladsportowy.pl, 19 kwietnia 2013.
  2. Wawrzyk vs. Najman
  3. Wawrzyk vs. Ochieng
  4. Wawrzyk pokonał Mazikina
  5. Wawrzyk vs. Mazikin
  6. Wawrzyk wygrywa na punkty w Chicago
  7. Wawrzyk vs. Jolly
  8. Wawrzyk wypunktował Dolgowsa. ringpolska.pl, 25.09.2010. [dostęp 2010-09-25]. (pol.).
  9. Wygrane Wawrzyka i Miszkina. bokser.org, 25.09.2010. [dostęp 2010-09-25]. (pol.).
  10. Redakcja, Andreas Sidon dla Andrzeja Wawrzyka w Rzeszowie [online], ringpolska.pl - boks, MMA, sporty walki, największy portal bokserski w Polsce [dostęp 2022-10-01] (pol.).
  11. Redakcja, Andrzej Wawrzyk zwyciężył, ale liczył na lepszy styl [online], Dziennik Polski, 12 września 2011 [dostęp 2022-10-01] (pol.).
  12. Wawrzyk ciężko nokautuje. bokser.org, 12.11.2011. [dostęp 2011-11-12]. (pol.).
  13. Ciężka przeprawa Wawrzyka. bokser.org. [dostęp 2012-06-02]. (pol.).
  14. Andrzej Wawrzyk - Robert Hawkins [online], ringside24.com [dostęp 2022-10-01].
  15. Runda po rundzie: Wawrzyk nie dał rady; Povietkin wygrywa w trzeciej rundzie. bokser.org. [dostęp 2013-05-17]. (pol.).
  16. Wawrzyk zdemolował Williamsa. bokser.org. [dostęp 2014-02-01]. (pol.).
  17. Wawrzyk zastopował Bothę w piątej rundzie. wp.pl. [dostęp 2014-03-16]. (pol.).
  18. ndrzej Wawrzyk: mogłem już nie żyć. onet.pl, 13 maja 2014. [dostęp 2014-05-13].
  19. Rekowski vs Wawrzyk: Brutalna siła! Wawrzyk wygrywa przed czasem. polsatsport.pl, 2016-04-02. [dostęp 2016-04-02].
  20. SOSNOWSKI: ŻADNEJ PRESJI, ON FAWORYTEM - WAWRZYK. bokser.org.pl, 2016-08-23. [dostęp 2016-08-23].
  21. Polsatsport.pl, Polsat Boxing Night: Sosnowski przegrał z kontuzją. Kolejne zwycięstwo Wawrzyka [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2022-10-01] (pol.).
  22. Andrzej Wawrzyk na dopingu. Nie będzie walki z mistrzem świata!. przegladsportowy.pl, 25.01.2017. [dostęp 2017-01-25].
  23. Artur Mazur: Andrzej Wawrzyk brutalnie znokautowany. Publiczność zamarła. sportowefakty.wp.pl, 2022-10-01. [dostęp 2022-10-01].
  24. Niesłychany przebieg walki Polaka w Ameryce. Tego nikt się nie spodziewał [online], sport.interia.pl [dostęp 2023-12-15] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.